تاثير ابعاد كالبدي و اقتصادي كيفيت زندگي بر ماندگاري جمعيت سكونتگاه هاي روستايي مطالعه موردي: روستاهاي بخش رضويه شهرستان مشهد

كيفيت زندگي مفهومي چندوجهي، نسبي، متأثر از زمان و مكان و ارزش‌هاي فردي و اجتماعي است كه داراي ابعاد عيني و بيروني، ذهني و دروني است. از اين رو، معاني گوناگوني براي افراد و گروه‌هاي مختلف بر آن مترتب است. همچنين كيفيت زندگي براي هر يك از افراد جامعه پاسخگوي يكي از نيازهاي حياتي بوده و از اين رو در دهه‌هاي اخير، گرايش دولت‌ها به فراهم كردن كيفيت زندگي براي نگه ‌داشتن جمعيت در مناطق روستايي بسيار درخور توجه است. در اين مقاله سعي شده است تأثير اقتصادي و كالبدي كيفيت زندگي بر ماندگاري جمعيت سكونتگاه‌هاي روستايي ناحيه شناسايي و مورد تجزيه‌وتحليل قرار گيرد. روش پژوهش، توصيفي تحليلي است. محدوده جغرافيايي مورد مطالعه بخش رضويه شهرستان مشهد و جامعه آماري روستائيان 12 روستا از اين بخش با جمعيت 2570 و حجم نمونه 356 خانوار از روستاييان است كه با استفاده از فرمول كوكران تعيين گرديده‌اند. پايايي پرسشنامه با استفاده از آلفاي كرنباخ حدود 0.931 به‌دست آمده است. روش نمونه‌گيري طبقه‌اي در انتخاب روستاهاي نمونه بكار گرفته شد. براي جمع آوري اطلاعات از مطالعات كتابخانه‌اي و ميداني (پرسشنامه) و تجزيه و تحليل داده‌ها از تكنيك معادلات ساختاري و نرم‌افزار Smart PLS نسخه 3 استفاده ‌شده است. نتايج نشان داد كه كيفيت زندگي در ناحيه مورد مطالعه از نگاه روستاييان در بعد كالبدي داراي شرايط مناسب‌تري نسبت به بعد اقتصادي است.