فراتركيب مدل‌هاي توسعۀ كارآفريني اجتماعي

كارآفريني در جهان نوين از حوزۀ صرف كسب و كار فراتر رفته و در عرصه‌هاي اجتماعي، سياسي، فرهنگي، اخلاقي و... نيز معنايافته است. كارآفريني اجتماعي متضمن خلق ارزش اقتصادي و اجتماعي در قالبي نوآورانه است. پژوهش حاضر در تلاش است تا با استفاده از پارادايم تفسيري و روش فراتركيب، يافته‌هاي مطالعات صورت‌گرفته در حوزۀ مدل‌هاي كارآفريني اجتماعي را به‌صورت نظامند بررسي كرده و به تحليل آن‌ها بپردازد. با اتخاذ رويكرد تفسيري نقش كارآفريني اجتماعي در تحول اجتماعي و عملكرد آن به‌عنوان نوعي گسست از شيوه‌هاي مرسوم و رسيدن به شيوه و مدل‌هاي جديد كاهش يا رفع نياز‌ها و مسائل با استفاده از خلاقيت و نوآوري، در قالب مدل‌هاي كارآفريني اجتماعي ارزيابي مي‌شود؛ بدين‌معنا كه مطالعۀ الگوهاي مشترك معنايي در پژوهش حاضر ازطريق بررسي مدل‌هاي موجود كارآفريني اجتماعي صورت پذيرفته است؛ بدين‌ترتيب با مراجعه به سايت‌هاي الكترونيكي «گوگل اسكولار» و «اسكوپوس» در بازۀ زماني 2000 تا 2022م. ازميان انبوه مقالات اوليه، تعداد 35مقاله مناسب شناسايي شدند؛ هم‌چنين اعتبار مفاهيم ارائه شده، خروجي‌هاي فراتركيب و مفاهيم پديدار شده به روش پانل دلفي، توسط گروهي از نخبگان دسته‌بندي شده و مورد تأييد قرار گرفته است. در راستاي تحليل مقالات منتخب، مفاهيم تشكيل‌دهندۀ ابعاد و مؤلفه‌هاي تأثيرگذار، از روش تحليل محتوا استفاده شده است. يافته‌هاي حاصل از فراتركيب نشانگر تكوين ابعاد كارآفريني اجتماعي در قالـب پنج‌دستۀ كلي «نوآوري چند‌سطحي»، «ارزش آفريني اجتماعي»، «بوم‌شناسي و طراحي مدل كسب و كاراجتماعي»، «تعريف نقش كارآفرين اجتماعي» و «اشتغال و درآمدزايي» مي‌باشد.