تطبيق كاركردهاي مفهوم عشق در شعرهاي منزوي و ناظم حكمت

عشق به عنوان مفهومي جهان شمول، يكي از پركاربردترين و پربسامدترين مفاهيم و درون مايه‌هاي آثار ادبي و شعر شاعران بوده و هست. آنان با شيوه‌ها و رويكردهاي گوناگون و برپايه‌ زمينه‌هاي فكري و فرهنگي و تجربه‌هاي فردي و عاطفي خود، عشق را در آثارشان بازتاب داده‌اند. اين مقاله با نظر به نقش برجسته‌ مفهوم عشق در شعرهاي غزل‌سراي معاصر، حسين منزوي و شاعر نامدار ترك، ناظم حكمت به تطبيقِ تحليلي كاركردهاي چندگانه‌ مفهوم عشق در شعر دو شاعر پرداخته است. در اين پژوهش كه بر پايه‌ مكتب آمريكايي ادبيات تطبيقي، صورت گرفته است، با ذكر نمونه‌ها و تحليل آنها درمي‌يابيم كه چند كاركرد مفهوم عشق، نقش محوري در زبان و جهان شعر دو شاعر دارد؛ كاركردهايي مانند عاطفي و تغزلّي، اجتماعي و اعتراضي، فردي و زميني، زيبايي شناختي و هنري. بنابراين، مفهومي جهان شمول مانند عشق، مي تواند پشتوانه كاركردهاي گوناگون، اما مشترك عناصرشعر دو شاعر، از دو فرهنگ و زبان متفاوت باشد.