تحليل تطبيقي مجموعه‌ هري پاتر و دشت پارسوا با تكيه بر بينامتنيت نوع

در ديدگاه ژنت آثار ادبي وجود مستقل و مخصوص به خود ندارند و با متون قبل از خود در ارتباط هستند. بينامتنيت ارتباط اين متون را بررسي كرده ميزان تأثيرپذيري آنها را مشخص مي‌كند. بينامتنيت نوع با استفاده از شيوه‌هاي سرمتنيت و بيش‌متنيت ، انواع ادبي و ارتباط آنها را با يكديگر مورد ارزيابي قرارمي‌دهد. در پژوهش حاضر سعي شده‌است مجموعه‌ دشت پارسوا را با نمونه‌غربي آن يعني هري پاتر مقايسه كرده با استفاده از نظريه‌ ژنت، انواع ادبي موجود در اين آثار فانتزي را شناسايي كنيم و ارتباط آنها را مورد ارزيابي قرار دهيم. اين پژوهش به دنبال پاسخ به اين سؤالات بوده است: كدام نوع ادبي در مجموعه‌هاي هري پاتر و دشت پارسوا مشاهده مي‌شود؟ آيا بهره‌گيري عزيزي از انواع مختلف ادبي به اثر او تمايز بخشيده است يا اثر او به مجموعه‌اي تقليدي تبديل شده است؟ براساس نتايج تحقيق، عزيزي انواع مختلفي مانند اسطوره، افسانه، سنت شفاهي، معما، عاشقانه و تراژدي را با استفاده از سرمتنيت در اثر خود گنجانده است و با استفاده از بيش‌متنيت تغييراتي در اثر خود به‌وجود‌آورده‌است كه اين اثر را به اثري با ويژگي‌هاي مخصوص خود تبديل كرده‌است.