بررسي مفاهيم استعاره و قرارداد صحنه‌اي در اجراي تئاترهاي ابسورد؛ با مطالعه‌ي موردي اجراهاي آخرين نوار كراپ و دستِ آخر

تا به امروز نوشته‌هاي گوناگوني پيرامون جريان تئاتر ابسورد و تحليل نمايشنامه‌هاي بكت منتشر شده است؛ اما تاكنون به غير از مواردي محدود، به بررسي و تحليل مؤلفه‌هاي اجراهاي تئاتري آثار بكت پرداخته‌ نشده است. به همين علت نگارندگان در اين پژوهش بر آن شده اند تا با رويكردي نشانه‌شناسانه بر اساس آراء انديشمنداني چون اِلي روزيك و كر اِلام، به تحليل اجراهاي آخرين نوارِ كراپ به نويسندگي بكت و كارگرداني اتوم ايگويان و دستِ آخر به نويسندگي و كارگرداني ساموئل بكت بپردازد. به باور نگارندگان استعاره‌ي صحنه‌اي و قراردادصحنه‌اي، دو مؤلفه‌ي مهم و حياتي كه در تحليل نشانه شناسانه ي اجرا و توسط نويسندگاني مثل الي روزيك مطرح شده اند، در بررسي و تحليل اجراي تئاتري، و به ويژه اجراهاي ابسورد بسيار كارآمد هستند. با تجزيه و تحليل انواع اين استعاره‌ها و قراردادهاي صحنه‌اي، مي‌توان چگونگي كاركرد اجزاي اجرا در فرآيند توليد و خلق معنا را مورد بررسي قرار داد. در اين پژوهش با روشي تحليلي ابتدا مقدماتي از نشانه‌شناسي تئاتر ارائه شده است و در ادامه، انواع استعاره و قرارداد صحنه‌اي و همچنين ساير مؤلفه‌هاي تحليل يك اجراي تئاتري، در دو اجراي آخرين نوار كراپ و دستِ آخر، مورد بررسي قرار گرفته‌اند تا از اين رهگذر فهمِ چگونگيِ خوانش و فرآيند توليد معنا به دست كارگردانان و عوامل اجراييِ اين اجراها ميسر گردد.