بررسي زيبايي‌شناسي بازنمايي تصوير خاطره‌اي در فيلم درخت گلابي بر اساس رويكرد نئوفرماليستي

مقاله‌ي حاضر با هدف پي بردن به چگونگي بازنمايي تصاوير خاطرات در فيلم درخت گلابي (1376) داريوش مهرجويي، اين تصاوير را با نگاهي زيبايي‌شناسانه وا مي‌كاود. به منظور بررسي چگونگي به تصوير كشيده شدن خاطرات و چرايي به كارگيري تمهيدات سينمايي به كار گرفته شده، پژوهشگر با رويكردي نئوفرماليسيتي به تجربيات و عملكرد انسان در يادآوري خاطرات توجه مي‌كند و با جستجو در تجربه‌هاي موفق بازنمايي خاطرات در سينماي جهان، كه سعي بر تقليد از اين تجربيات داشته‌اند و با استفاده از ابزارهاي سينمايي چون فيلمبرداري و تدوين به دنبال همگام‌سازي فرم و محتوا بوده‌اند، مطالعه را به سرانجام مي‌رساند. پژوهشگر در انتهاي متن با تحليل تصاوير خاطرات در نمونه‌ي منتخب و تطابق نتايج بررسي‌هاي صورت گرفته بر سينماي جهان، به اين نتيجه دست مي‌يابد كه داريوش مهرجويي در اين فيلم دغدغه‌اي فرمال براي به تصوير كشيدن خاطرات داشته و در اين راه به مانند تجربه‌هاي موفق پيشين در سينما كوشيده تا با بهره‌گيري از نوع شكل گرفتن اين تصاوير در ذهن انسان، سكانس‌هاي خاطرات فيلم را با به كارگيري امكانات فيلمبرداري و تدوين به تجربه‌ي حقيقي انسان از يادآوري خاطرات نزديك سازد كه اين خود باعث به وجود آمدن فرمي زيبايي‌شناسانه در تصاوير خاطرات فيلم درخت گلابي (1376) شده است.