ارزيابي مقايسه‌اي تأثير دو تركيب دارويي تورسمايد – انالاپريل - ديگوكسين و فروزمايد – انالاپريل - ديگوكسين بر روي يافته‌هاي اكوكارديوگرافي سگ‌هاي تحت درمان

هدف از انجام اين مطالعه، بررسي مقايسه‌اي اثرات قلبي عروقي دو تركيب دارويي تورسمايد - انالاپريل - ديگوكسين و فروزمايد – انالاپريل - ديگوكسين در سگ‌هاي تحت درمان مي باشد.  ‌بدين منظور 5‌ قلاده سگ نژاد مخلوط 1.5 ساله انتخاب شدند تا در سه نوبت (نوبت اول به عنوان گروه كنترل، نوبت دوم به عنوان گروه يك و نوبت سوم به عنوان گروه دو) اكوكارديوگرافي شوند.  در گروه كنترل هيچ دارويي استفاده نشد.  در گروه اول داروي فروزمايد با دوز 2.5 ميلي‌گرم به ازاي هر كيلوگرم، داروي انالاپريل با دوز 0.5 ميلي‌گرم به ازاي هر كيلوگرم و داروي ديگوكسين با دوز 3 ميكروگرم به ازاي هر كيلوگرم و در گروه دوم داروي تورسمايد با دوز 0.3 ميلي‌گرم به ازاي هر كيلوگرم، داروي انالاپريل با دوز 0.5 ميلي‌گرم به ازاي هر كيلوگرم و داروي ديگوكسين با دوز 3 ميكروگرم به ازاي هر كيلوگرم و همگي به صورت خوراكي تجويز گرديد و يك ساعت بعد اكوكارديوگرافي از سگ مورد نظر گرفته شد.  پارامترهاي اكوكارديوگرافي اندازه گيري شده شامل:‌  اندازه بطن چپ در زمان سيستول، ‌اندازه بطن چپ در زمان دياستول، ضربان قلب و كوتاهي نسبي بود.  نتايج به دست آمده از هر گروه، با استفاده از روش آناليز آنوواي يك طرفه مورد ارزيابي قرار گرفت.  نتايج اين مطالعه نشان ‌دهنده اين بود كه تغييرات ضربان قلب و تغييرات اندازه بطن چپ در زمان دياستول بين گروه‌هاي كنترل و ساير گروه‌ها معني‌دار نبود، در حالي كه اندازه بطن چپ در زمان سيستول به طور معني‌داري در گروه دريافت كننده تورسمايد-انالاپريل-ديگوكسين كم تر از ساير گروه ها بوده است، همچنين در اين مطالعه ديده شد كه تغييرات كوتاهي نسبي در گروه دريافت كننده تورسمايد-انالاپريل-ديگوكسين، به طور معني‌داري بيش تر از دو گروه ديگر بوده است.  نتايج اين مطالعه نشان ‌دهنده تأثيرات بهتر داروي تورسمايد نسبت به فروزمايد در بهبود عملكرد قلبي و افزايش كوتاهي نسبي مي‌باشد اما هر دو دارو داراي تأثيرات مشابهي بر ديگر شاخص‌هاي قلبي هستند.