شناسايي مولكولي گونه‌هاي بارتونلا در سگ‌هاي شهرستان‏هاي همدان و كرمانشاه و ناقلين بند‏پاي آن‌ها

بارتونلا‏ها باكتري‏هاي بيماري‏زاي كم تر شناخته شده اي هستند كه طيف وسيعي از حيوانات اهلي، وحشي و همچنين انسان‏ها را آلوده مي‏كنند.  در حالي كه اين باكتري ها يك عامل بيماري‏زاي مهم مشترك بين انسان و دام محسوب مي‏شوند، اطلاعات محدودي در مورد ميزان فراواني و انواع گونه‌هاي آلوده كننده سگ‌ها در ايران وجود دارد.  اين مطالعه با هدف شناسايي مولكولي گونه‌هاي مختلف بارتونلا در سگ‌ها و ناقل‏هاي بندپاي آن ها در شهرستان‏هاي همدان و كرمانشاه انجام گرفت.  DNA ژنوميك خون 100 قلاده سگ شامل سگ‌هاي خانگي، خياباني و پناهگاهي شهرستان‏هاي همدان (45= n) و كرمانشاه (55= n) و همچنين DNA ژنوميك ۲۵ كك كتنوسفاليدس كنيس، شش كك پولكس ايريتانس و ۱۲ كنه ريپيسفالوس سنگويينئوس كه از ۹ سگ آلوده جمع‌آوري شده بود استخراج شد.  نمونه ها با استفاده از دو روش PCR معمولي مجزا جهت شناسايي ژن هاي ITS و rpoB اختصاصي جنس بارتونلا، بررسي شدند.  در نهايت توالي نوكلئوتيدي نمونه‏هاي مثبت مورد آناليز فيلوژنتيكي قرار گرفتند.  از 100 قلاده سگ بررسي شده تعداد 14 قلاده سگ (10 قلاده از همدان برابر 2/22 درصد و 4 قلاده از كرمانشاه برابر  2/7 درصد) آلودگي به گونه‌هاي بارتونلا را نشان دادند.  نتايج توالي‏يابي و آناليز فيلوژنتيكي نشان داد كه آلودگي به بارتونلا وينسونياي تحت گونه برخوفياي و كانديدياتوس بارتونلا مروكسياي در سگ‌هاي اين دو منطقه وجود دارد.  همه‏ سگ‌هاي آلوده در پناهگاه‌ها نگهداري مي شدند.  DNA بارتونلا در هيچ يك از نمونه‏هاي كك جمع‏آوري شده از روي سگ‏ها جداسازي نشد، اما يك كنه ريپيسفالوس سنگويينئوس از يك سگ كه فاقد آلودگي در خون خود بود واجد DNA بارتونلا تشخيص داده شد.  فراواني قابل توجه آلودگي به گونه‌هاي مختلف زئونوتيك بارتونلا در سگ‌هاي شهرستان‏ كرمانشاه اهميت اين بيماري منتقله از ناقلين و همچنين اهميت سگ‏هاي آلوده در انتشار عامل اين بيماري در منطقه و متعاقباً انتقال آلودگي به انسان را مشخص مي‏كند.