ارزيابي تعريب شعر «مهتاب» نيما يوشيج با تكيه بر نظريۀ ويني و داربلنه

ترجمه شعر به دليل ظرافت‌هاي زباني و ادبي ويژه آن، همواره از حساسيت بالايي برخوردار بوده است. در اين ميان، شعر معاصر فارسي كه از لحاظ شكل، قالب و مضمون با شعر سنتي مغايرت دارد، تجربه‏هاي بسيار متفاوتي را هنگام ترجمه از سر گذرانيده است. افزون بر مترجمان عرب كه دهه‏هاست به برگردان اشعار شاعران ايراني اهتمام ورزيده‏اند، مترجمان ايراني نيز در اين مجال طبع‌آزمايي كرده‌اند. حاصل اين برگردان و طبع‎آزمايي‎ها در بيشتر موارد، ارائه ترجمه‏اي نثرگونه از شعر معاصر بوده است؛ بي‎آنكه به سبك شاعر و ويژگي‎هاي شعري او توجهي شود. در پژوهش حاضر با تكيه بر نظريۀ ويني و داربلنه، شعر «مهتاب» نيما يوشيج در ترجمه‌هاي موسي بيدج، عارف زغلول و حيان محمدحسن مورد ارزيابي قرار گرفته است. نتايج حاصل از آن نشان مي‏دهد كه دو مترجم عرب با گرايش به ترجمه غيرمستقيم كوشيده‏اند تا با نهايت استفاده از رويه جابه‏جايي و تعديل و تعادل، تصاوير شعري نيما را براي مخاطب عرب‌زبان بازآفريني كنند، اما در مقابل، مترجم ايراني كوشيده است با ارائۀ ترجمه‎اي لغوي از شعر مهتاب، به سبك نيما در انتخاب واژگان و تصاوير پايبند بماند.