پاسخ گويي اجتماعي از ديدگاه دانشجويان و استادان در دوران قبل از كرونا و دوران كرونا

مقدمه و هدف: پاسخ‌گويي اجتماعي به منزله‌ي جهت‌دهي تمامي فعاليت‌هاي آموزش پزشكي به‌سمت تربيت پزشكاني است كه قادر به مرتفع كردن نيازهاي سلامتي جامعه‌ي هدف باشند. اين تحقيق به‌منظور بررسي ميزان پاسخ‌گويي اجتماعي از ديدگاه دانشجويان و استادان در دانشگاه علوم پزشكي ايلام در دوران قبل از كرونا و دوران كرونا انجام شد. روش كار: پژوهش حاضر به شيوه‌ي توصيفي‌پيمايشي در سال 1401 انجام شد. مشاركت ‌كنندگان اين تحقيق دانشجويان و استادان پزشكي و دندان‌پزشكي (788 نفر) دانشگاه علوم پزشكي ايلام بودند كه با روش سرشماري وارد مطالعه شدند. براي جمع‌آوري اطلاعات پژوهش از پرسش‌نامه‌ي استاندارد آموزش پاسخ‌گو شامل10 محور  و 85 سؤال استفاده شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه ميانگين رتبه‌اي مؤلفه‌هاي محدوده‌ي استانداردهاي دانشكده‌ي پزشكي (24.9) (0.0002= P)، ميزان بهبود كيفيت در آموزش و پژوهش (34.4) (0.0003= P)، ميزان مكانيسم اجباري براي اعتباربخشي (23.2) (0.003= P) و ميزان اصول جهاني با ويژگي زمينه (33.8) (0.002=P) هم از ديدگاه استادان و هم از ديدگاه دانشجويان در دوران كرونا در وضعيت نامطلوبي قرار داشتند كه در مقايسه با دوران قبل كرونا، داراي تفاوت آماري معنادار (0.05 P) بود. مؤلفه‌ي نقش‌هاي در حال تحول پزشكان و ساير حرفه‌هاي سلامت (82.5) (0.098= P) و مديريت پاسخ‌گو و مؤثر (74.8) (0.0001= P) در دوران كرونا در وضعيت مطلوبي قرار داشتند. نتيجه‌گيري: با توجه به يافته‌هاي مطالعه،  اكثر موارد مربوط به آموزش پاسخ‌گو نمره‌ي پاييني كسب كردند. نياز به زمينه‌سازي براي افزايش پاسخ‌گويي اجتماعي و رفع نقاط ضعف در دانشگاه‌هاي پزشكي  و همچنين، نياز به مقابله با شرايط بحراني وجود دارد.