نظام‌‌‌‌‌‌‌‌مندي در مفهوم‌سازي استعاري معرفت بر پايۀ دريافت‌هاي ديداري در تمهيدات و نامه‌هاي عين‌القضات همداني: رويكردي شناختي

هدف از پژوهش پيش ‌‌رو تبيين وجود نظام‌مندي در مفهوم‌سازي استعاري معرفت بر پايۀ دريافت‌هاي ديداري در تمهيدات و نامه‌هاي عين‌القضات همداني بوده است و نگارندگان كوشيده‌اند علاوه ‌بر نشان ‌دادن وجود انطباق استعاري ميان مفاهيم حوزۀ معرفت و دريافت‌هاي ديداري و تبيين چگونگي اين انطباق بگويند در كتب مذكور كدام استعاره‌هاي مفهومي بنيادين مدلول‌هاي ديداري را با معرفت انطباق مي‌دهد. براي نيل به اين هدف نگارندگان از چهارچوب نظري استعارۀ مفهومي بهره گرفته‌اند. مدعاي پژوهش حاضر اين بود كه ميان استعارۀ «دانستن، ديدن است» و مجموعه مفاهيم حوزۀ معرفت سازگاري وجود دارد. همچنين در اين پژوهش چگونگي انطباق اصطلاحات حوزۀ معرفت -رؤيت قلبي، نور، نور محمدي و نور سياه عزازيلي- براساس استعارۀ مفهومي «دانستن، ديدن است» با حس بينايي بررسي شده است. دستاوردهاي ديگر پژوهش نيز نشان داد در دستگاه فكري عين‌القضات نور و ظلمت و استعاره‌هاي مفهومي زيرمقوله‌اي اين دو حوزه با استعاره «دانستن، ديدن است» همخوان است و مفهوم‌سازي از معرفت با ادراك‌هاي ديداري انطباق دارد.