استفاده اكوگروه‌هاي اسپورومورفي (SEGs) و گياهان والد ميوسپورها در بازسازي اقليم ديرينه عضو قدير (سازند نايبند)، جنوب طبس

براي بازسازي اقليم ديرينه محيط تشكيل رسوبات عضو قدير (سازند نايبند) از اطلاعات اكوگروه‌هاي اسپورومورفي (SEGs) و جوامع گياهي مربوط به آن و همچنين فراواني و تنوع ميوسپورهاي موجود استفاده شد. با توجه به طبقه‌بندي اسپور و پولن‌ها (اسپورومورف‌ها) در اكوگروه‌هاي اسپورومورفي(SEGs) ، در چاه اكتشافي شماره 954 (گستره اكتشافي پروده 4)، جنوب طبس، ايران مركزي، هر شش اكوگروه گياهي (شامل گياهان سازگار با ارتفاعات، دشت‌ها، رودخانه‌ها، پيشگام، ساحلي، و تحت تأثير جزر و مد) در پالينوفلوراي مورد مطالعه شناسايي شدند. نسبت بالاي اسپورومورف‌هاي گرما‌دوست به سرما‌دوست و نسبت پايين اسپورومورف‌هاي خشكي‌دوست به رطوبت‌دوست ، حكايت از آب و هواي گرم و مرطوب دارد. با شناسايي گياهان والد ميوسپورها مشخص‌ شد و به ترتيب فراواني، سرخس‌ها (44%)، سيكادوفيتا (34%)، مخروطيان (9%)، ليكوفيتا (8%)، پتريدواسپرموفيت‌ها (2%)، ژينكوفيت‌ها (2%) و بريوفيتا (1%) پوشش گياهي اطراف محيط تشكيل نهشته‌هاي مورد مطالعه را تشكيل مي‌دادند. فراواني چشمگير اسپورهاي منتسب به سرخس‌ها (Kyrtomisporis و Foveogleicheniidites) و پولن‌هاي منتسب به سيكادال‌ها (Ovalipollis و Ricciisporites) در مجموعه پالينوفلوراي مورد مطالعه، حكايت از غلبه آب و هواي گرم تا نيمه گرم با رطوبت بالا دارد. موقعيت جغرافياي ديرينه ايران در حاشيه فعال جنوبي اوراسيا (پليت توران) در زمان ترياس پسين، نيز اين نتيجه‌گيري را تاييد مي‌كند.