تحليل و ارزيابي انتشار جيوه به عنوان يك آلاينده محيط زيستي از بخش توليد برق كشور

نيروگاه‌هاي حرارتي از مهمترين منابع انتشار جيوه مي باشند. ترسيب جيوه به عنوان يك آلاينده محيط زيستي در طبيعت تاثير منفي بر سلامت انسان دارد. مطابق ماده 8 كنوانسيون ميناماتا كشورهاي عضو موظف به تخمين انتشار جيوه از منابع انسان ساخت و ارائه بهترين روش‌هاي كنترلي هستند. در اين تحقيق تحليل و ارزيابي انتشار جيوه از بخش توليد برق كشور در افق زماني سال هاي 2011 تا 2021 با استفاده از داده‌هاي سوخت مصرفي نيروگاه‌ها، جعبه ابزار ارائه شده توسط UNEP و مدل STIRPAT انجام شده است. مطابق نتايج اين تحقيق، ميزان ميانگين انتشار جيوه و ضريب انتشار جيوه در بخش توليد برق كشور در بازه زماني مورد مطالعه به ترتيبkg 505.6 و kg/TWh 1.85 بوده است. ميانگين ضريب انتشار جيوه براي گاز‌ طبيعي، مازوت و گازوئيل به ترتيبkg/TWh 0.05، kg/TWh 14 و kg/TWh 1.29 محاسبه شده است. ميانگين هزينه خارجي ناشي از انتشار جيوه در حدودU$/TWh 2616.67 و US$/TWh 5931.11 به ترتيب با لحاظ حداقل ميزان مواجه و بدون لحاظ حداقل ميزان مواجه محاسبه گرديده است. نتايج مدل STIRPAT نشان داد كه افزايش يك درصدي عواملي مشتمل بر جمعيت ، سهم توليد برق از مصرف گاز طبيعي و سهم توليد برق از مصرف سوخت‌هاي مايع موجب افزايش به ترتيب 14.83، 0.3 و 1.49 درصدي در ميزان انتشار جيوه شده است. همچنين افزايش يك درصدي عواملي مشتمل بر توليد ناخالص ملي، شدت توليد انرژي الكتريكي و سهم توليد برق با استفاده از منابع غير فسيلي موجب كاهش به ترتيب 4.8، 4.74 و 0.15 درصدي در ميزان انتشار جيوه گرديده است.