• شماره ركورد
    1386445
  • عنوان مقاله

    فهم و تبيين برهم كنش ابعاد اجتماعي- ارتباطي برنامه ريزي شهري و معيارهاي كليدي توسعه پايدار

  • پديد آورندگان

    اسمعيلي ، محسن دانشگاه تهران - دانشكده شهرسازي , شيدايي ، آيلين دانشگاه تربيت مدرس - دانشكده هنر و معماري - گروه برنامه ريزي شهري و منطقه اي

  • از صفحه
    471
  • تا صفحه
    485
  • كليدواژه
    برنامه‌ريزي شهري , توسعه پايدار , رهيافت‌هاي ارتباطي , تحليل محتواي كيفي , فراتركيب كيفي
  • چكيده فارسي
    ابعاد اجتماعي و ارتباطي از دهه 70 و به ويژه دهه 90 ميلادي به عنوان اركان اصلي رهيافت‌هاي نوين برنامه‌ريزي شهري مورد تاكيد قرار گرفته است. ضرورت توجه به مولفه‌هاي اجتماعي و ارتباطي در برنامه‌ريزي شهري با مطرح شدن مباحث توسعه پايدار اهميت دوچندان يافته است. دليل اين امر اين‌است كه در متون متاخر پايداري، مسئوليت‌پذيري، تعامل و آگاهي اجتماعي از زيرساخت‌هاي اصلي توسعه پايدار شهري به حساب مي‌آيد. با اين حال علي رغم تاكيد بر ضرورت پيوند رويكردهاي اجتماعي و ارتباطي برنامه‌ريزي با مولفه‌هاي توسعه پايدار شهري، توجه چنداني به چگونگي پيوند ميان اين دو جنبه در پژوهش‌هاي برنامه ريزي صورت نگرفته است.پرسش اصلي در مقاله پيش رو اين است كه ابعاد اجتماعي مستتر در رهيافت‌هاي جديد برنامه‌ريزي چيست و چه ارتباطي ميان اين ابعاد و معيارهاي توسعه پايدار مي‌توان برقرار نمود. در راستاي پاسخ به اين سوال، ابتدا مباني رهيافت‌هاي جديد برنامه‌ريزي به اختصار جمع‌آوري شده و سپس با استفاده از روش تحليل محتواي كيفي به فهم ابعاد اجتماعي و ارتباطي اين رهيافت‌ها پرداخته شده است. در گام بعدي، تحليل محتوا و كدگذاري مولفه‌هاي كليدي نظريات و دستورالعمل‌هاي توسعه پايدار انجام شده است. در گام پاياني تحليل، تبيين رابطه مفهومي و برهم كنش ميان نتايج حاصل از گام‌هاي پيشين با استفاده از روش فراتركيب كيفي استنتاج شده است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه الگوها و نظريات رويه‌اي برنامه‌ريزي شامل رهيافت‌هاي ارتباطي، مشاركتي و عمل‌گرايي، از ظرفيت مطلوبي براي تحقق معيارهاي توسعه پايدار به عنوان محتوا و هدف نهايي توسعه در برنامه‌ريزي شهري برخوردارند
  • عنوان نشريه
    محيط شناسي‌
  • عنوان نشريه
    محيط شناسي‌