بررسي الگوي فضايي مهاجرت بين استاني در ارتباط با ردپاي اكولوژيك استان‌هاي كشور

وجود تفاوت‌هاي متعدد فرهنگي، جغرافيايي، اقتصادي و اجتماعي منجر به مصرف متفاوت منابع و در نتيجه فشار متفاوت بر محيط‌زيست مي‌شود. ردپاي اكولوژيك يكي از ابزارهايي است كه تلاش دارد تا فشار انسان بر محيط‌زيست را كمي سازي نمايد. مهاجرت از جمله پويايي‌هاي جمعيتي است كه مي‌تواند بر روند و الگوي فضايي ردپاي اكولوژيك مؤثر باشد. شناسايي و تحليل جريان و الگوهاي فضايي ردپاي اكولوژيك مهاجرت مي‌تواند به شناسايي پويايي ردپاي اكولوژيك كشور ناشي از مهاجرت‌هاي داخلي كمك نمايد. بدين‌سان پژوهش حاضر با توجه به نقش مهم مهاجرت بين استاني در پويايي جمعيت كشور به دنبال تحليل اين مهم و تأثير آن بر جريان و الگوي فضايي كلي ردپاي اكولوژيك كشور مي‌باشد. بدين منظور از داده‌هاي ثانويه در خصوص بررسي اين مهم استفاده شده و جريان‌هاي مهاجرتي شامل مبدأ اول، مقصد اول و نيز الگو و جريان فضايي ردپاي اكولوژيك مهاجرين در سيستم اطلاعات جغرافيايي ترسيم شد. نتايج به دست آمده نشان داد كه الگوي فضايي مشخصي در خصوص مبدأ اول، مقصد اول و روند افزايشي ردپاي اكولوژيك مهاجرت در كشور وجود دارد. الگويي كه قطبيت و نقش دو استان صنعتي و توسعه‌يافته كشور يعني استان‌هاي تهران و اصفهان را به‌خوبي نشان مي‌دهد. اين دو استان دو مركز ثقلي هستند كه علاوه بر داشتن ردپاي اكولوژيك بالاتر نسبت به ميانگين كشوري، جاذب مهاجرين استان‌هاي ديگر نيز هستند.