بررسي تمايز ميان دو جريان مستقل و شبه‌مستقل در سينماي معاصر آمريكا از منظر آراي پي‌ير بورديو

با كم شدن قدرت استوديوهاي فيلم‌سازي در هاليوود، جرياني از فيلم‌سازي مستقل در آمريكا به‌وجود آمد. به مرور زمان و با گذشت چند دهه از شروع اين رويكردِ تازه، بر اساس مناسبات مختلف حاكم بر نظام سينمايي آمريكا، تفاوت‌هايي در دلِ اين مدل از فيلم‌سازي قابل رصد است. هدف از اين پژوهش، تبيين اين تمايزات و گرايش‌هاست. تمايزهايي كه در سينماي مستقل معاصر آمريكا انشعاب ايجاد مي‌كنند. اين پژوهش مي‌كوشد با بهره‌گيري از آراي پي‌ير بورديو، جامعه‌شناس فرانسوي، به‌ويژه «نظريه‌ ميدان» وي و مفاهيم پيراموني آن، دو رويكرد مشخص در سينماي مستقل آمريكا را شناسايي و تبيين كند. نخست سينمايي موسوم به سينماي «شبه‌مستقل» كه به‌مثابه‌ تمهيدي اصلاحي در خدمت سينماي جريان اصلي قرار مي‌گيرد و از طرفي ديگر، شكلي از سينما با عنوان «سينماي مستقل» كه توانسته است از جنبه‌هاي گوناگونِ زيبايي‌شناختي، نگاه به اقليت، مباحث اقتصادي و سياسي در دل سينماي آمريكا، ميدان متمايزي را ايجاد كند.