چالش هاي برنامۀ آموزشي دورۀ دستياري راديولوژي دانشگاه علوم پزشكي مشهد: يك مطالعۀ تحليل محتواي كيفي

مقدمه: چالش هاي آموزشي دورۀ دستياري مي تواند، اثرات نامطلوبي در حرفۀ آيندۀ پزشكي و به تبع آن در سلامت افراد جامعه داشته باشد. بهبود كيفيت آموزش باليني و توسعۀ محيط يادگيري، مستلزم بررسي مستمر وضعيت موجود، شناخت نقاط قوت و اصلاح نقاط ضعف است كه در اين رابطه، ديدگاه دستياران به عنوان عنصر آموزشي مي تواند، به بهبود شرايط فعلي كمك كند؛ بنابراين پژوهش حاضر، در جهت بررسي چالش هاي برنامۀ آموزشي دستياران راديولوژي علوم پزشكي مشهد، انجام شد.روش كار: اين تحقيق از نوع كيفي  و با رويكرد تحليل محتوا  بود. نمونه گيري به صورت هدفمند و با شركت 17 نفر از دستياران و اساتيد راديولوژي (1398-1399)، انجام شد. روش گردآوري داده ها از طريق مصاحبۀ نيمه ساختاريافته، انجام گرديد و مصاحبه ها تا حد اشباع ادامه يافت. جهت كدگذاري داده ها، از نرم افزار MAXQDA10 ، استفاده شد.يافته‌ها: پس از پياده سازي مصاحبه ها، 20 تم  فرعي و 6 تم  اصلي، شامل: 1- چالش هاي آموزشي ( توجه ناكافي به راهبردهاي كارآمد آموزشي، تعداد محدود كلاس تئوري، استفاده از روش هاي سنتي در تدريس، عدم مهارت بعضي اساتيد در انتقال مهارت هاي باليني، نبود اساتيد متخصص براي برخي مهارت ها)؛ 2- چالش هاي اخلاق حرفه اي (نبود آموزش كافي در مبحث اخلاق حرفه اي و ارتباط با بيمار، در دسترس نبودن اساتيد باليني، ضعيف بودن تعامل استاد با دستيار)؛ 3- چالش هاي ساختاري (حجم زياد محتوا و منابع، عدم تناسب تعداد استاد به دستيار، پذيرش تعداد زياد دستيار)؛ 4- چالش هاي مربوط به ارزشيابي شايستگي ها ( انجام ارزيابي بدون معيار مشخص و با توجه به ذهنيت، عدم توجه به توانايي تصميم گيري و استدلال باليني، عدم آگاهي دستيار از نقاط ضعف و قوت خود)؛ 5- چالش هاي اجرايي (جدا نبودن آموزش از درمان، عدم آموزش برخي از پروسيجرهاي تخصصي،  نبود برنامۀ مدون آموزش توانمندي هاي عمومي، تخصصي و اخلاق حرفه اي، عدم برنامه ريزي آموزش مناسب با نياز دستياران)؛ 6- چالش هاي محيطي (كمبود امكانات و تجهيزات تخصصي، عدم طراحي برنامۀ محيط آموزشي)، استخراج شد.نتيجه‌گيري: چالش هاي بيان شده توسط دستياران، بر لزوم در نظر گرفتن راهكارها و بازنگري برنامۀ آموزشي متناسب با محيط يادگيري، در جهت ارتقاي شايستگي هاي عمومي و تخصصي دستياران راديولوژي تأكيد دارد.