ارتباط صلاحيت مراقبت معنوي با كيفيت زندگي كاري پرستاران دربخش‌هاي سرطان: مطالعۀ توصيفي- مقطعي

مقدمه: معنويت، يكي از روش‌هاي چهارگانۀ مراقبت كلي‌نگر و از ابعاد كيفيت زندگي مي‌باشد. لازم است كه پرستاران، جهت پاسخگويي به نيازهاي معنوي بيماران، از كيفيت زندگي كاري مطلوبي برخوردار باشند. هدف اين پژوهش، تعيين ارتباط ميان صلاحيت مراقبت معنوي و كيفيت زندگي كاري پرستاران شاغل، در بخش‌هاي سرطان بيمارستان‌هاي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي جندي شاپور اهواز، است.روش كار: تحقيق حاضر، توصيفي- مقطعي و از نوع همبستگي است كه شامل 100 نفر از پرستاران شاغل، در بيمارستان‌هاي شفا و بقايي 2 در اهواز (1397)، به روش در دسترس بودن انتخاب شدند. جهت جمع آوري داده‌ها، از مقياس صلاحيت مراقبت معنوي و پرسشنامۀ كيفيت زندگي كاري پرستاران، كه روايي و پايايي آن‌ها تأييد شده بود، استفاده گرديد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي مجذور كاي، ضريب همبستگي پيرسون، به‌وسيلۀ نرم افزار SPSS نسخۀ 20 ، مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. سطح معنادار در اين پژوهش، 0.05 در نظر گرفته شد.  يافته‌ها: كيفيت زندگي كاري( 13.03±67.10) و صلاحيت مراقبت معنوي (14.16 ± 65.23) در حد متوسط بود. بر اساس ضريب همبستگي پيرسون، ميان نمرۀ كيفيت زندگي كاري، با صلاحيت مراقبت معنوي پرستاران، همبستگي مثبت و معنادار مشاهده شد.( r=0.41 , P=0.01 ) نتيجه‌گيري: با توجه به اينكه شايستگي در مراقبت معنوي، يكي از عوامل مرتبط و تأثيرگذار بر كيفيت زندگي كاري پرستاران، در بخش‌هاي انكولوژي مي‌باشد؛ بنابراين ضرورت گنجاندن اين مقوله، در برنامه‌هاي آموزش عملي - تئوري مراقبت معنوي، به منظور توانمنـدســـازي پرستاران، جهت ارتقاي كيفيت زندگي كاري آن‌ها به‌ويژه براي بيماران مبتلا به سرطان، امري ضروري است.