مباني و آثار نگرش اخلاقي به سياست در پايداري حكومت‌ها‌ و بيداري ملت ها با تأكيد بر نهج البلاغه

پژوهش حاضردرصددآشكارسازي و تحليل نگرش امام‌‎علي (ع) ‌‌به ‌مباني سياست بر پايه اخلاق و واكاوي آسيب‎هاي آن در پايداري حكومتها وبيداري ملتها نگارش شده است(مسئله)؛ اين تحقيق ‌‌‌‌‌‌كه با روش كيفي و رويكرد توصيفي - تحليلي مبتني بر داده‌هاي كتابخانه‌اي با تأكيد بر نهج‌البلاغه سامان يافته، مي‌كوشد زير ساخت‎هاي پيوند اخلاق و سياست را در نگرش امام‌علي(ع) و با تكيه بر خطبه‌ها، نامه‌ها و كلمات قصار نهج‌البلاغه تبيين كند.(روش) نگره سياست بر پايه اخلاق به ‌عنوان يكي از رويكردهاي مطرح ‌شده در پيوند اين دو مقوله با يكديگر ‌است كه بررسي جامع از بُن‌مايه‌ها و درون‌مايه‌هاي آن مي‌تواند در سطح گسترده بر پايداري حكومت‌ها و بيداري ملتها اثر شگرفي گذارد.(فرضيه) با فحص در رهيافت انديشه حكومتي امام (ع) مي‌توان چنين دريافت‌‌‌‌‌‌كه سياست علي ‌رغم تنوع برداشت‌ها، بدون پشتوانه اخلاق آسيب‌هاي مختلف فردي و اجتماعي را به ‌همراه خواهد داشت. بهسازي زير ساخت‌هاي اخلاق‌‌مداري درسياست مي‌تواند زمينه اصلاح رفتارها و مناسبات جمعي را فراهم سازد. ره‌آورد اين رويكرد، تجميع زيرساخت‌هاي جامعه بر پايه اخلاق‌‌مداري و دين‌مداري به ‌ويژه گفتمان در پيوند با نهاد زمامداري است. برون‌داد و يافته‌ها نشان مي‌دهد در انديشه امام نگرش توحيدمدارانه، امانت‌‌مدارانه، خدمت‎مدارانه، ابزارمدارانه، كرامت‌مدارانه به‌ سياست و سياست‌گذاري زمينه را براي حاكميتي سالم و جامعه‌اي آگاه، نظام‌مند و اخلاق‌مدار فراهم مي‌كند. لذا اين نگرش بستري مناسب براي همدلي و تجلي تعامل هدفمند در جامعه خواهد شد.(يافته‌ها)