نوسلفي‌گري و امنيت انساني كشورهاي اسلامي در عصر بيداري اسلامي

موج بيداري اسلامي كه از ابتداي دهه ۲۰۱۰ بخش گسترده اي از جهان اسلام را دربرگرفت، سبب شد تا الگوهاي جديد حكمراني در كشورهاي اسلامي توسط جريان هاي مختلف ارائه شود. متصلب ترين الگوي حكمراني توسط جريان نوسلفي ارائه شده كه پيامد رشد اين ديدگاه بسط خشونت گرايي در كشورهاي اسلامي بوده است. اين خشونت گرايي آثار متفاوتي بر ابعاد مختلف امنيت در كشورهاي اسلامي در عصر بيداري اسلامي داشته است كه مي توان آن را در قالب مفهوم امنيت انساني مورد بررسي قرار داد. در اين چارچوب، پرسش اصلي اين پژوهش مطرح مي شود كه گسترش نوسلفي گري در دوران بيداري اسلامي چه تاثيري بر امنيت انساني در كشورهاي اسلامي داشته است؟ (مسئله) پژوهش حاضر به روش توصيفي تحليلي انجام شده و داده ها به روش كتابخانه اي جمع آوري شده است (روش). يافته هاي پژوهش نشان مي دهد كه با گسترش فعاليت جريان هاي نوسلفي در كشورهاي اسلامي پس از خيزش هاي بيداري اسلامي وجوه مختلف امنيت انساني در اين كشورها در زمينه هاي اقتصادي، سلامت، امنيت فردي، امنيت سياسي و امنيت زيست‌محيطي تضعيف شده است. از اين رو رشد نوسلفي گري را مي توان عنصر مهمي در تقابل با بيداري اسلامي و در قالب «پادبيداري اسلامي» مفهوم بندي كرد (يافته‌ها).