بازتاب پايداري و بيداري اسلامي در لالايي‌هاي كُردي (مطالعۀ موردي لالايي‌هاي بيداري هژار و ملّاآواره)

پژوهش حاضر درصدد بررسي لالايي‌هايي بيداري كُردي هژار و ملاآواره، دو تن از شاعران مبارز در دوران حكومت پهلوي است (مسأله). اين مقاله با روش توصيفي‌ـ‌تحليلي و استفاده از منابع كتابخانه‌اي (روش) به تحليل سياسي لالايي‌هاي بيداري هژار و ملاآواره مي‌پردازد. برايند پژوهش گوياي آن است كه در ادبيات كردي، لالايي يكي از ابزارهايي بوده‌است كه شاعران آزادي‌خواه به‌وسيلۀ آن‌ها روحيۀ ايستادگي در برابر حكومت پهلوي را به كودكان منتقل مي‌كردند. ساختار لالايي‌هاي مورد مطالعه، يكسان و كاركردي مبارزاتي دارند. هر دو شاعر، لالايي‌ها را با بياني عاطفي در قالب نوازش كودك و صبر مادر در برابر گريه‌هاي طفل آغاز مي‌كنند. آنگاه با بياني نمادين، گريه‌هاي كودك را مقدمه‌اي براي دردها و گريه‌هاي بزرگ‌سالي معرفي و بند قنداق را به بند و زنجير حكومت پهلوي تشبيه كرده‌اند. سپس، شاعران از زبان مادر اندوه ناشي از بيداد رژيم پهلوي را با روشي واقع‌گرا بيان و پس از آن با زباني حماسي، اصل‌و‌نسب و شرافت ايرانيان و قوم كُرد را ذكر و كودك را به مبارزه و پايداري تهييج مي‌كنند. درنهايت، شاعران كسب دانش و مبارزۀ قلمي را يكي از راه‌هاي ضربه‌زدن به استبداد معرفي مي‌كنند و از كودك مي‌خواهند همواره در راه كسب دانش پرتلاش باشدبه دليل كاركرد مبارزه‌اي و بستر مشترك فرهنگي و زباني، لالايي‌هاي مورد مطالعه، تفاوت آشكاري با يكديگر ندارند (يافته‌ها).