الگوي مفهومي تحولات اخلاقي، فرهنگي و اجتماعي كشور

زمينه: اخلاق و فرهنگ، بزرگترين نياز جامعۀ بشري و عامل اصلي عفاف و نشاط و تداوم حيات و جوامع است. امروزه مباحث حوزۀ اخلاق و فرهنگ به عنوان مهمترين عامل در توسعۀ اقتصادي، اجتماعي، سياسي، انساني يك كشور، در كانون توجه صاحبنظران، انديشمندان و نخبگان قرار گرفته از اين رو هدف پژوهش حاضر تدوين الگوي مفهومي تحولات اخلاقي، فرهنگي و اجتماعي كشور بود. روش: اين تحقيق كه يك پژوهش بنيادي از نوع توصيفي- اكتشافي مبتني بر روش «داده بنياد» است. جامعه تحقيق نخبگان و صاحب نظران در حوزه تحقيقاتي پژوهش بودند. نمونه گيري به روش گلوله برفي تا اشباع نظري انجام شد و 17 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار مصاحبه نيمه ساختاريافته بود و داده ها با روش كدگذاري تحليل شدند. يافته ها: نتايج به دست آمده حاكي از آن است كه براساس نقطه نظرات مصاحبه شوندگان اين پژوهش بيست ۲۰ مفهوم فرعي و در زير مجموعه ۶ مقوله اصلي يعني مشخصه هاي تحولات اخلاقي، فرهنگي و اجتماعي، عوامل شكل دهنده، عوامل تقويت كننده، موانع شكل گيري، راهبردها و پيامدهاي الگوي مفهومي استخراج شده است. نتيجه گيري: الگوي مفهومي تحقيق با مقوله هاي محوري مديريت، بينش، ايديولوژي و نوآوري؛ مقوله هاي بسترساز و شكل دهنده شامل توسعه انساني، توسعه اقتصادي، توسعه مدرن شهري، توسعه اخلاقي- اجتماعي و تحولات سياسي اجتماعي؛ مقوله هاي تقويت كننده شامل رسانه هاي جمعي، اخلاق اجتماعي و فن آوري نوين؛ و عواملي مانند شكاف اجتماعي و بحران اقتصادي به عنوان عوامل مانعي و جهاني شدن و تمدن سازي حاصل و پيامد اين الگوي مفهومي احصاء گرديد