شناسايي راهبردهاي اخلاقي آموزش كارآفريني در نظام آموزش عالي

زمينه: توجه به راهبردهاي اخلاقي در آموزش كارآفريني مي تواند از عوامل مهمي باشد كه زمينه توسعه اخلاق كارآفريني را فراهم مي آورد، با درك اين مهم پژوهش حاضر با هدف شناسايي راهبردهاي اخلاقي آموزش كارآفريني در نظام آموزش عالي انجام شد. روش: روش تحقيق پژوهش كيفي از نوع تحليل محتواي كيفي با رويكرد استقرايي بود. مشاركت كنندگان خبرگان و اساتيد دانشگاهي بودند. روش نمونه گيري هدفمند از نوع نظري با 13 نفر استفاده شد، برآورد حجم نمونه مورد نظر بر مبناي اشباع نظري داده ها انجام شد. ابزار گردآوري داده هاي پژوهش مصاحبه نيمه ساختار يافته بود. روايي و پايايي ابزارهاي گردآوري داده هاي پژوهش مورد تاييد قرار گرفت، تجزيه و تحليل داده ها در از طريق كدگذاري باز انجام شد. يافته ها: يافته هاي بخش كيفي نشان داد كه 45 شاخص راهبردهاي اخلاقي آموزش كارآفريني در پنج عامل اخلاق مداري در ساختار مديريت، اخلاق مداري در فعاليت هاي تيمي، بازتعريف ارزش هاي اخلاقي كارآفريني، اصلاح قوانين و آيين نامه ها، نهادينه سازي اخلاق حرفه اي شناسايي شد، يافته هاي بخش كمي نيز نشان داد كه بار عاملي تمامي شاخص هاي شناسايي مورد تاييد قرار مي گيرد.نتيجه گيري: شناسايي عوامل راهبردهاي اخلاقي در راستاي آموزش كارآفريني مي تواند به عنوان يك راهبرد در راستاي ارتقاي رفتارهاي كارآفرينانه مورد توجه قرار گيرد.