بررسي ارتباط سلامت معنوي و سازگاري اجتماعي والدين كودكان مبتلا به اوتيسم

زمينه و هدف: والدين كودكان مبتلا به اوتيسم با چالش هاي فراواني روبه رو هستند كه موجب كاهش سازگاري اجتماعي آنان مي شود. سلامت معنوي مي تواند يكي از مؤلفه هاي مناسب جهت سازگاري اجتماعي آن ها باشد. مطالعه حاضر با هدف تعيين ارتباط سلامت معنوي و سازگاري اجتماعي والدين كودك مبتلا به اوتيسم انجام گرفته است. روش بررسي: اين مطالعه از نوع توصيفي- همبستگي است كه در آن 194 والد كودكان مبتلا به اوتيسم در مركز اوتيسم حكمت شهر بروجرد و مركز اوتيسم يكتا در شهر خرم‌آباد از آغاز اسفند 1400 تا پايان ارديبهشت 1401 مورد پژوهش قرار گرفتند. جهت گردآوري اطلاعات از پرسشنامه اطلاعات فردي و بيماري، پرسشنامه سلامت معنوي Paloutzian و Ellison، و پرسشنامه منابع فردي استفاده شد. تحليل داده ها در SPSS نسخه 26 با استفاده از آزمون‌هاي كاي‌دو، آناليز واريانس يك طرفه و ضريب همبستگي Pearson صورت گرفت.يافته‌ها: بين نمره سلامت معنوي (17.68±82.03) و سازگاري اجتماعي (15.59±78.52) والدين ارتباط معنادار آماري ديده شد (0.572=r، 0.001 p). از طرفي ميانگين نمره سازگاري اجتماعي در والدين داراي سلامت معنوي پايين برابر با 0±65، سلامت معنوي متوسط 15.76±76.63 و سلامت معنوي بالا 9.45±89.19 بود كه حاكي از وجود تفاوت معنادار بين ميانگين نمره سازگاري اجتماعي در سطوح مختلف سلامت معنوي است (0.001 p).نتيجه‌گيري: سلامت معنوي با سازگاري اجتماعي والدين كودكان مبتلا به اوتيسم ارتباط داشت و در سلامت معنوي بالاتر سازگاري اجتماعي بيش‌تري ديده شد. توصيه مي شود كه با برنامه ريزي مناسب به ارتقاي سلامت معنوي و سازگاري اجتماعي والدين كمك شود.