مقايسه ‌اصطلاحات خويشاوندي در فارسي تهراني و انگليسي سالتليك‌‌ سيتي: رويكردي زيست ‌محيطي-رده ‌شناختي

اصطلاحات خويشاوندي‌ از ويژگي ‌هاي جهاني زبان‌ها هستند و علاوه ‌‌بر اينكه شاخص مناسبي درمطالعات جامعه ‌شناختي‌اند، به لحاظ معنايي و ساختار واژگاني مورد توجه زبانشناسان هستند. شناخت ويژگي‌هاي زيست‌محيطي و رده‌ شناختي روابط خويشاوندي زبان‌ها مي‌تواند ما را با ساختار اجتماعي آن‌ها از گذشته تاكنون آشنا سازد. در اين پژوهش، اصطلاحات خويشاوندي دوگونه فارسي‌تهراني و ‌انگليسي‌سالت‌ليك سيتي براساس زبان‌شناسي زيست ‌محيطي و رده ‌شناسي موردبررسي قرارگرفت. زبان‌شناسي زيست‌‌محيطي رويكردي‌ كاربردي است كه به رابطه ميان زبان و محيط‌زيست مي‌پردازد. روش پژوهش توصيفي-تحليلي است و داده‌ها به دو شيوه كتابخانه‌اي و ميداني گردآوري شده است. داده‌هاي كتابخانه‌اي از سايت آكادميا و واژه‌نامه اصطلاحات عاميانه تهران و داده‌هاي ميداني از طريق مصاحبه با آزمودني‌ها (براي هر گونه زباني9 نفر) جمع‌آوري شد. يافته‌ها نشان‌مي‌دهد كه اصطلاحات خويشاوندي در اين دو گونه‌زباني، از منظر صرف زيست‌محيطي تحت ‌تأثير محيط‌زيست‌ وعوامل پيراموني‌از جمله عوامل جغرافيايي، فرهنگي‌ و عوامل جامعه‌شناختي محيط (اعم از جنسيت و سوي‌خويشاوندي) است. نتايج نشان‌مي‌دهد كه بود و نبود و يا تنوّع در اصطلاحات خويشاوندي به عوامل فوق وابسته‌است و وقتي اهل زبانِ زيست‌بوم‌هاي مختلف، اين اصطلاحات را از منظرهاي جنستي، قوميتي و غيره متمايز مي‌كنند،‌ تنوّع ايجاد مي‌شود. يافته‌ها از نظر رده‌شناسي حاكي ‌از آن است كه  اين اصطلاحات در كل پيكره، عمدتاً داراي استراتژي‌ صرفي چينشي اعم از وندافزايي و تركيب‌اند به شكلي كه در هر دو گونه زباني، ساختار صرفيِ تركيب بيشتر از ساده و ساده نيز بيشتر از وندافزايي است. ازنظر ساخت ‌اضافي، هم‌نهي قابل‌مشاهده است، اما امتزاج ديده نمي‌شود.