آيا رمزي‌سازي واقع گرايي‌ساختاري را بي‌معني مي‌كند؟

رمزي‌سازي يكي از روش‌هايي است كه فلاسفه درمورد صوري‌سازي واقع‌گرايي ساختاري پيشنهاد كرده‌اند. كتلند (2004) ضمن ارائه توضيحاتي درمورد رمزي‌سازي نظريه‌ها و بيان مفاهيمي مرتبط با اين روش، صورت‌بندي‌اي از مسئله نيومن ارائه مي‌كند، و معتقد است كه براساس بررسي و تحليل او تقريباً مي‌توان گفت كه بيان نظريه به‌روش رمزي علاوه‌بر كفايت تجربي تنها عدد اصلي هويات جهان را به‌دست مي‌دهد. در اين مقاله، ضمن معرفي صورت‌بندي دقيق‌تري از بيان كتلند درمورد مسئله نيومن، تلاش مي‌شود كه استدلال او مورد مداقه قرار گيرد. به‌علاوه تبييني از مسئله ارتباط ساختاري نظريه و جهان بيان خواهد شد، اين كار براساس تعاريفي صورت مي‌پذيرد كه به‌نوعي با وام‌گيري از تعاريف كتلند ارائه مي‌شوند؛ ازجمله تعريف «ساختار به‌طورمتافيزيكي درست»، «ساختار به‌طورمتافيزيكي و به‌طورجزئي درست»، و همچنين تعريفي از مفهوم صدق تقريبي كه توجيه آن برمبناي استدلال براساس بهترين تبيين صورت گرفته است. با توضيحاتي كه خواهد آمد، به‎نظر مي‌رسد بتوان تلقي قابل‎قبول و معقولي از واقع گرايي ساختاري ارائه كرد.