نقدي بر مقاله «پارادوكس امتناع تناقض: گزارش و گشايش»

در مقاله‌اي با عنوان «پارادوكس امتناع تناقض: گزارش و گشايش»، مهدي عظيمي كلامي از ملاصدرا در پاسخ به پارادوكس امتناع تناقض ذكر مي كند و بيان مي كند كه ملاصدرا با فرض اينكه «اجتماع نقيضان» موضوع و «ممتنع» محمول است، اجتماع نقيضان موجود را به حمل اولي و اجتماع نقيضانِ ممتنع را به حمل شايع اخذ كرده و به اين نحو پارادوكس را پاسخ مي‌دهد. عظيمي پارادوكس را زاييده‌ي فهم نادرست ساختار آن مي‌داند و ساختار ~(A ~A) □ را براي «اجتماع نقيضان ممتنع است» پيشنهاد مي‌كند كه در آن ديگر نيازي به موضوع نيست تا پارادوكس پيش آيد. اما اولاً او بدون هيچ دليلي ساختار موضوع-محمولي را براي «اجتماع نقيضان ممتنع است» نفي مي كند؛ ثانياً ساختار پيشنهادي را نيز فيلسوفان مسلمان در كنار ساختار قبلي براي اصل امتناع تناقض متذكر مي شوند ولي در ظاهر پارادوكسي بر آن وارد نيست تا راه حلّ طلب كند؛ ثالثاً با نگاهي دقيقتر پارادوكس بر ساختار پيشنهادي نيز وارد است؛ و رابعاً ~(A ~A) □ ترجمه كاملي از اصل امتناع تناقض نيست.