ارسطو و دوگانۀ كلّي‌ـ‌جزئي

ارسطو از «كلّي» تعريفي به دست مي‌دهد كه يان لوكاشويچ آن را، به دليلِ در بر نگرفتنِ كلّي‌هاي تهي، غير جامع مي‌داند. افزون بر اين، تعريفي كه ارسطو از جزئي به دست مي‌دهد به دو شيوه قابل فهم است: (1) جزئي تنها بر يك چيز حمل پذير است، (2) جزئي حمل ناپذير است. اين برداشتِ دوگانه، كه در سخنان شارحان ارسطو نيز با بسامد زيادي تكرار مي شوند، از يك سو، تلقي رابرت كونس و تيموتي اچ. پيكاوَنس ـ كه معتقدند جزئي از نظر ارسطو حمل ناپذير است ـ را زير سؤال مي‌برد؛ و از ديگر سو، خودْ تعارضي ست كه بايد حلّ شود. در اين جستار نمايان خواهد شد كه اوّلاً اِشكال لوكاشويچ وارد نيست و تعريف ارسطو شامل كلّي‌هاي تهي هم مي‌شود؛ و ثانياً تعارضي كه ظاهراً از تعريف جزئي برمي‌آيد با تفكيك دو گونه حمل، يعني «به شيوۀ يكنام» و «نه به شيوۀ يكنام»، قابل حلّ است.