ارزيابي تطبيقي مدل‌هاي هم‌پوشاني فازي جهت تعيين پهنه‌هاي مستعد ايجاد اماكن اقامتي-گردشگري در منطقۀ دزپارت با مدل‌هاي Gamma، Sum

گردشگري به‌عنوان يك بخش مهم اقتصادي نيازمند توسعۀ خدمات است. در اين زمينه اماكن اقامتي-گردشگري از مهم‌ترين خدمات توسعه‌دهندۀ اين بخش است كه باتوجه به شاخص‌ها و ظرفيت‌هاي مختلف هر منطقه نياز به مكان‌يابي بهينه دارد. هدف از پژوهش حاضر آن است كه پهنه‌هاي مستعد ايجاد اماكن اقامتي-گردشگري در منطقۀ دزپارت استان خوزستان مشخص و در همين زمينه، ميان مدل‌هاي هم‌پوشاني فازي از‌لحاظ نتايج نيز مقايسۀ تطبيقي انجام شود. روش پژوهش توصيفي-تحليلي و مبتني بر داده‌هاي مكاني است كه در آن تجزيه‌و‌تحليل داده‌ها به روش فازي در نرم‌افزار Arc GIS انجام و سپس در محيط نرم‌افزار استاندار‌دسازي و با الگوريتم‌هاي موجود فازي‌سازي شد. همچنين، در اين پژوهش از مدل AHP براي استخراج وزن نهايي معيار‌ها و از روش‌هاي هم‌پوشاني فازي براي تعيين نقشۀ نهايي استفاده شد. نتيجۀ پژوهش نشان داد كه دو معيار فاصله از منابع گرشگري با وزن نهايي 0.290 و فاصله از گسل با وزن 0.192بيشترين اهميت را در تعيين پهنه‌هاي مستعد ايجاد اماكن اقامتي-گردشگري دارند. همچنين، در تحليل نتايج هم‌پوشاني فازي تأييد شد كه مدل Gamma نسبت به مدل Sum بدبينانه‌تر است؛ به‌گونه‌اي كه بر‌اساس مدل فازي Sum بيش از 39.41 درصد منطقه مستعد و بر‌اساس مدل Gamma تنها 3.10 درصد براي ايجاد خدمات اقامتي-گردشگري مناسب شناخته شده است. در روش مجموع كيفيت نيز تأييد شد كه براي تعيين پهنه‌هاي مستعد خدمات اقامتي-گردشگري مدل Sum بهتر از مدل Gamma است. بررسي توزيع فضايي نقشه‌هاي نهايي نيز نشان‌دهندۀ اين است كه پهنه‌هاي مستعد در محدودۀ جغرافيايي مركز و شمال منطقه بيشتر توزيع شده است.