تحليل فضايي شاخص ‌هاي شهر هوشمند مبتني بر اينترنت اشيا در كلانشهر مشهد

شهر هوشمند يك اكوسيستم پيچيدۀ فشرده از فناوري اطلاعات و ارتباطات است كه در آن هدف جذاب‌تر و پايدارتر‌كردن شهرها و مكان‌هاي بي‌نظير براي نوآوري و كارآفريني است. فراگير‌شدن حسگرهاي ديجيتال و سيستم‌هاي كنترل ديجيتال براي مديريت زيرساخت‌هاي شهري كاربردهايي متعدّدي را ممكن كرده است كه در اين ميان، اينترنت اشيا به‌عنوان راهكاري براي ارائۀ خدمات جديد و افزايش سطح تعاملات تجلي‌ يافته است كه با پيشرفت و توسعۀ اين فناوري مادر همۀ جوانب زندگي بشر متحول خواهد شد. هدف از پژوهش حاضر تحليل فضايي شاخص‌هاي شهر هوشمند مبتني بر اينترنت اشيا در‌سطح منطقه‌هاي سيزده‌گانۀ كلا‌نشهر مشهد است. پژوهش حاضر به‌لحاظ هدف، كاربردي، به‌لحاظ ماهيت و روش، توصيفي_تحليلي و روش گردآوري اطلاعات در آن اسنادي (كتابخانه‌اي) و ميداني (پرسشنامه) است. حجم نمونۀ آماري شامل شهروندان ساكن منطقه‌هاي سيزده‌گانۀ كلانشهر مشهد است كه با‌توجه به جمعيت 3062242 نفر در سال 1395، 171 پرسشنامه برآورد و به‌دنبال آن پرسشنامه‌ها با‌توجه به جمعيت هر منطقه به روش تصادفي توزيع ‌شده است. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها و اطلاعات از نرم‌افزار SPSS، روش‌هاي تصميم‌گيري چند‌معياره مانند MEREC وCOCOSO و روش معادله‌هاي ساختاري (Smart PLS) بهره گرفته ‌شده است. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه منطقه‌هاي 9، 1 و 4 به‌ترتيب بالاترين و منطقه‌هاي 3، 12 و 10 پايين‌ترين سطح برخورداري از شاخص‌هاي شهر هوشمند مبتني بر اينترنت اشيا را در شهر مشهد دارند. بر‌اساس نتايج آزمون معادله‌هاي ساختاري PLS متغير دولت هوشمند با ضريب تأثير كل (1.523) بيشترين تأثير را بر شهر هوشمند مبتني بر اينترنت اشيا داشته است و سپس به‌ترتيب مؤلفه‌هاي اقتصاد هوشمند (1.256)، شهروند هوشمند (0.895)، محيط هوشمند (0.687)، تحرك هوشمند (0.622) و زندگي هوشمند (0.160) بر شهر هوشمند مبتني بر اينترنت اشيا مؤثر بوده است.