تحليل فضايي ارزش مبادله‌اي مسكن ‌شهري (مورد مطالعه: منطقۀ ۱۰ تهران)

مسكن يكي از عناصر مهم در برآورده‌كردن نيازهاي زيستي، اقتصادي و اجتماعي هر خانوار است. رشد شهرنشيني و افزايش جمعيت شهرها، مهاجرت از روستا به شهر، استهلاك ساختمان‌هاي قديمي و تخريب آنها، كوچك‌شدن بُعد خانوارها و مسائلي از اين قبيل تأمين مسكن را به يكي از مشكلات بيشتر شهرها (تهران-بمبئي) به‌خصوص در كشورهاي جهان سوم ازجمله كشور ايران و هندوستان تبديل كرده است. در پژوهش حاضر به ارزش مبادله‌اي مسكن در منطقۀ 10 تهران توجه شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف،‌ كاربردي و از نظر روش، توصيفي-تحليلي است كه به روش كمّي ‌انجام شده است. براي بررسي‌هاي مرتبط با پژوهش حاضر از روش‌هاي رگرسيون و موران استفاده شده كه در آن قيمت مسكن (ويلايي، آپارتماني) به‌عنوان متغير وابسته و تعداد 14 شاخص به‌عنوان متغيرهاي مستقل تحقيق در‌نظر گرفته شده‌ است. در اين پژوهش براي تحليل‌هاي فضايي از نرم‌افزار Gis Arc استفاده شده است. باتوجه به نتايج تحليل رگرسيون چند متغيره در بين عوامل اثرگذار  اصلي بر نوسان قيمت، عامل درآمد با 17 درصد، عامل تراكم با 77 درصد، قدمت سازه با 63 درصد و نوع سازه با 31 درصد به ترتيب بيشترين تاثير معكوس را بر نوسان هاي قيمت مسكن در منطقۀ 10 تهران دارند.  دسترسي به فضاي درماني بيشترين تأثير معكوس را بر تعيين قيمت مسكن در جنوب منطقۀ 10 دارد؛ در‌حالي‌ كه شاخص دسترسي به مراكز تجاري بيشترين تأثير مستقيم را بر تبيين ارزش مبادلاتي مسكن در منطقۀ 10 تهران داشته است؛ از اين ‌رو بيشترين تمركز لكه‌هاي داغ (بيشترين مبادلۀ مسكن) در قسمت‌هاي شمالي و برخي از قسمت‌هاي مركزي منطقۀ 10 تهران ديده مي‌شود.