بررسي سازگاري گونه گياهي وتيور در شرايط آبياري با شيرابه زباله و فاضلاب صنعتي

استفاده از فرايندهاي طبيعي از جمله گياه پالايي راه‌حلي مناسب براي كاهش آلودگي آب و خاك است. در اين مطالعه به‌منظور بررسي تأثير شيرابه زباله و فاضلاب صنعتي بر رشد گونه گياهي وتيور؛ دو آزمايش جداگانه در سال زراعي1400-1399 به‌صورت فاكتوريل در قالب طرح كامل تصادفي و در گلخانه اجرا شد. فاكتورهاي آزمايش شامل، شيرابه زباله و فاضلاب صنعتي در سطوح (صفر، 25، 50، 75 و 100 درصد) هر كدام در سه تكرار با دو تنش آبي در دو سطح پنج و 10 روزه اجرا شد. صفات ارزيابي‌شده شامل ارتفاع گياه، تعداد شاخه، وزن تر و خشك اندام‌هاي هوايي و وزن تر و خشك اندام زميني (ريشه) بود. نتايج آزمايش نشان داد آبياري با شيرابه زباله‌هاي شهري تأثير معني‌داري بر تعداد شاخه (01/0P )، وزن تر و خشك ريشه در سطح پنج درصد داشت. نتايج كاربرد فاضلاب صنعتي تأثير معني‌داري بر ارتفاع و تعداد شاخه (01/0P )، وزن خشك هوايي، وزن تر و خشك ريشه (05/0P ) داشت. اما تأثير معني‌داري بر وزن تر هوايي نداشت (05/0P ). بيش‌ترين اثر افزايشي فاضلاب صنعتي و تنش آبياري بر ويژگي‌هاي مورفولوژيكي گياه وتيور در سطح برهم‌كنشي، تيمار W2A1 (25 درصد فاضلاب صنعتي و تنش پنج روز آبياري) به‌دست آمده است. نتايج اين پژوهش نشان داد، استفاده از تيمارهاي شيرابه زباله و فاضلاب صنعتي مخلوط با آب آبياري جهت آبياري گونه سازگار وتيور مي‌تواند به‌عنوان راه‌كاري براي استفاده از آب‌هاي نامتعارف در توليد به‌شمار آيد.