مقايسه روش‌هاي درون‌يابي به‌منظور بهبود پيش‌بيني سطح ايستابي آب زيرزميني با استفاده از روش‌هاي يادگيري عميق

منابع آب زيرزميني عامل مهمي در مديريت و نگهداري آب است كه براي آب آشاميدني، آبياري و ساير اهداف استفاده مي شود. پيش‌بيني سطح آب زيرزميني براي ارزيابي كل منابع آب و تخصيص آن‌ها، كمك به پايداري آب و كاهش خشكسالي بسيار مهم است. برخي اوقات وجود موانعي مانند نامساعدبودن شرايط جوي، مسدودبودن راه ها و يا نبود تجهيزات و افراد كافي اندازه‌گيري تا ماه ها انجام نمي گيرد. از طرفي داده‌هاي دقيق و فراوان سطح آب زيرزميني به پيش‌بيني پيامدهاي مختلف مربوط به مديريت آب زيرزميني و سلامت اكوسيستم كمك مي كند. با اين وجود تكميل داده‌هاي مفقودشده و بهبود آن‌ها به‌روش درون‌يابي كمك مؤثري در پيش‌بيني سطح ايستابي به‌روش يادگيري عميق مي كند. در اين مطالعه آبخوان آذرشهر كه به‌تازگي با افت سطح آب زير زميني قابل‌توجهي روبه‌رو شده است به‌صورت ماهيانه از سال 1397 تا 1400 موردبررسي قرار گرفت. هم‌چنين جهت تكميل داده‌هايي كه به هر علتي اندازه‌گيري نشده بود از روش‌هاي درون‌يابي كريجينگ و الگوريتم M5P استفاده شد كه با تجزيه و تحليل هر روش، روش M5P با حداقل ريشه ميانگين مربع خطا 1.83 متر و ضريب همبستگي 0.975 بهترين عملكرد را داشت. از طرفي براي پيش بيني سطح آب زيرزميني داده‌ها به دو صورت واسنجي و صحت‌سنجي70 به 30 تقسيم‌بندي شده و از روش يادگيري عميق (DL) بهره گرفته شد كه اين روش با خطاي 1.408 متر و دقت 88 درصد، قابل‌قبول بوده و مي توان در پژوهش‌هاي آتي جهت مديريت  بهتر منابع آبي مورداستفاده قرار گيرد.