بررسي مقايسه‌اي كنش‌هاي شعري نيما و اخوان با رويكردي به نظريه «كنش» پير بورديو

در نظريه «كنش» پير بورديو، اثر ادبي بازتوليد سرمايه فرهنگي و برآيند تركيب سرمايه اقتصادي و عادت واره هاست. همين‌طور، كنشي اجتماعي است كه فرد در ميدان ادبي از خود نشان مي دهد. شعر به‌مثابه اثر ادبي محصول بُعد ذهني سرمايه فرهنگي است كه به‌‌صورت موفقيت مادي و به‌شكل عينيت‌يافته ظهور مي كند. اين پژوهش به كنش هاي شعري نيما و اخوان به‌شكل مقايسه اي با رويكرد نظريه كنش بورديو مي پردازد تا به اين پرسش پاسخ دهد كه كنش هاي اين‌دو شاعر چگونه بيان مي شوند و واكنش هايشان در قبال برخورد ديگران و اوضاع سياسي‌ـ‌‌اجتماعي جامعه چگونه شكل مي‌گيرد. پيشينه تحقيق در اين موضوع مبيّن بي‌توجهي بسياري از محققان به موضوع است. روش تحقيق در اين مقاله، از حيث ماهيت و روش، از گونه توصيفي‌ـ‌تحليلي و از حيث هدف، بنيادي‌ـ‌نظري است. نتايج نشان داد كه هردو شاعر در برخي از كنش هاي شعري مشترك‌اند و در برخي ديگر واكنش‌هاي متفاوتي نشان مي دهند كه حاصل آن سرايش اشعار سياسي‌ـ‌اجتماعي در زيرميدان توليد شعر فارسي است.