الگوي جاري آموزش روخواني و روان خواني قرآن كريم در دوره ابتدايي(ارائه الگو با رويكرد نظريه داده بنياد)

هدف پژوهش حاضر بررسي وضع موجود آموزش قرآن كريم در دوره ابتدايي است. اين پژوهش با رويكرد كيفي و روش داده‌ بنياد انجام گرفت. مشاركت‌كنندگان در پژوهش شامل كليه كارگزاران دخيل در برنامه ‌درسي آموزش قرآن كريم در مقطع ابتدايي بودند كه از طريق نمونه‌گيري هدفمند از نوع ملاك ‌محور انتخاب شدند. داده‌ها از طريق مصاحبه‌ي نيمه‌ساختار‌يافته با دوازده نفر از معلمان مقطع ابتدايي، هشت نفر از دانش‌آموزان، پنج نفر از والدين دانش‌آموزان، شهر زاهدان جمع‌آوري شد. به منظور تجزيه و تحليل داده‌ها از روش كدگذاري استفاده شد. براي بررسي اصالت و اطمينان‌پذيري از معيارهاي لينكن و كوبا استفاده شد. نتايج در قالب مدل پاراديمي شامل گسست آموزشي در برنامه آموزش قرآن كريم به عنوان مقوله‏ي محوري و شرايط علي (نگاه غير كارشناسي به برنامه‌درسي قرآن كريم)، عوامل زمينه‌اي (عوامل محيطي – زمينه‌اي)، شرايط تسهيل‌گر(حمايت بُعد رفتاري)، شرايط محدودكننده (چالش‌هاي درون سازماني و برون‌سازماني)، راهبردها (بهسازي سازماني و فرآيند آموزشي) و پيامد (بي‌انگيزگي و عدم يادگيري مهارت قرآني) سازمان يافت.