اثر چالش‌هاي تدريس بر رفتارهاي ضد توليدي معلمان تازه كار با ميانجي‌گري استرس شغلي و گرانباري نقش

هدف مقاله بررسي اثر چالش‌هاي تدريس بر رفتارهاي ضد توليدي معلمان تازه كار با ميانجي‌گري استرس شغلي و گرانباري نقش است. روش پژوهش توصيفي-همبستگي است. جامعه آماري پژوهش تمام معلمان تازه كار شهر خاش در سال تحصيلي 1401-1400 به تعداد 310 نفر بودند. به شيوه نمونه‌گيري تصادفي- طبقه‌اي و بر حسب فرمول نمونه‌گيري كوكران تعداد 172 معلم تازه كار از طريق پرسشنامه‌هاي چالش‌هاي تدريس (محمدي و همكاران، 1399)، رفتارهاي ضدتوليدي معلم (حسين‌پور طولازدهي، زين آبادي، عليمرداني و كرد فيروزجايي، 1395)، استرس معلم (صارمي، نوري انور، خدا كريم، طباطبايي و رمضانخاني، 1400) و گرانباري نقش (سينگ و سينگ، 2020) مورد مطالعه قرار گرفت. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از مدل معادلات ساختاري با استفاده از نرم افزارهاي SPSS و اسمارت پي ال اس استفاده شد. بر اساس يافته‌ها اثر مستقيم چالش‌هاي تدريس بر رفتارهاي ضدتوليدي معلم و همچنين اثر غيرمستقيم چالش‌هاي تدريس بر رفتارهاي ضدتوليدي معلم با ميانجي‌گري استرس شغلي و گرانباري نقش مثبت و معني‌دار است. بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت معلمان تازه كاري كه با چالش‌هاي تدريس روبرو هستند استرس شغلي و گرانباري نقش را تجربه مي‌كنند و در نتيجه رفتارهاي ضدتوليدي را در كلاس بروز مي‌دهند.