تبيين مولفه هاي اخلاق حرفه اي در تعاملات درماني و بهداشتي با بيماران به روش دلفي

تيم سلامت، در عملكرد روزانه خود با مسايل اخلاقي متعددي روبه رو هستند كه ناچار به حل آنها هستند. دانش اخلاقي شامل مواجهه و حل دوباره تقابلات، ارزشها، هنجارها، علايق يا قوانين است. آموزش اخلاق حرفه اي بخش مهمي از برنامه هاي آموزشي فراگيران گروه هاي علوم پزشكي است. شناسايي  چالش هاي  اخلاقي سيستم درماني، مي تواند به كارآمدي برنامه هاي آموزشي، درماني و بهداشتي دانشگاه هاي علوم پزشكي كمك نمايد. هدف اين مطالعه تبيين مولفه هاي اخلاق حرفه اي در تعاملات درماني و بهداشتي با بيماران مي باشد. در اين پژوهش كيفي جهت تعيين مولفه هاي اخلاق حرفه اي از روش دلفي استفاده گرديد. مشاركت كنندگان شامل سه گروه از اعضاي هيات علمي، دانشجويان و كاركنان بالين بودند كه به روش مبتني بر هدف انتخاب شدند. ابتدا با مرور متون، پرسشنامه ايي شامل انواع مولفه هاي اخلاق حرفه اي به صورت نيمه ساختاريافته تدوين شد. سپس با روش دلفي در چهار راند مولفه هاي اخلاقي، انتخاب شدند و با بررسي شاخص هاي روايي محتوايي (CVR و CVI)، نسخه نهايي مولفه هاي اخلاق حرفه اي بر اساس تعاملات درماني و بهداشتي با بيماران و مددجويان در ايران تبيين گرديد. نتايج حاصل از پژوهش كيفي و مدل دلفي منجر به استخراج 12 مورد از رايج ترين مولفه هاي اخلاقي گرديد كه شامل افشاي اسرار بيماران، عدم رعايت عدالت در ارائه خدمات، عدم رعايت اختيار بيمار، خطاهاي پزشكي و كادر درمان، عدم رعايت مقررات و استانداردهاي درماني و مراقبتي، عدم رعايت مقررات قانوني در بيان خبر ناگوار توسط پزشك، عدم رعايت حقوق بيمار در حال مرگ، عدم رعايت حريم شخصي بيمار، عدم آموزش صحيح اصول مراقبت و نكات جديد درماني و به روز به دانشجويان و پرسنل و در نهايت عدم رعايت ارتباطات حرفه اي بودندكه بر اساس آن مولفه هاي نهايي بصورت پرسشنامه، تدوين گرديد. دستيابي به صلاحيت اخلاقي مستلزم شناسايي مولفه هاي اخلاقي در محيط هاي آموزشي، درماني و مراقبتي به ويژه در تعامل با بيماران است. تدوين مولفه هاي اخلاقي حاصل از مطالعه حاضر مي تواند به شناخت چالش هاي اخلاقي در مراكز درماني و بهداشتي كمك نمايد تا توسط مسئولين مربوطه نسبت به رفع اين چالش ها اقدام نمايند