پژوهشي كوتاه و نقد مقاله‌ي «قرنطينه‌هاي ايران در اواخر دوره‌ي قاجار و اوايل دوره‌ي پهلوي»

قرنطينه‌ در ايران، سابقه‌اي طولاني دارد. گسترش بيماري‌هاي همه‌گير، زمينه‌ساز ايجاد تشكيلات قرنطينه در ايران شد. در دوره‌ي قاجاريه، قرنطينه در كانون توجه قرار گرفت و در اواخر قرن نوزدهم، تشكيلات قرنطينه در مرزهاي ايران تأسيس شد. بر اين اساس، طي ساليان اخير، پژوهش‌هايي متعدد درباره‌ي قرنطينه انجام گرفته است. هدف از پژوهش حاضر، معرفي و نقد مقاله‌ي «قرنطينه‌هاي ايران در اواخر دوره‌ي قـاجار و اوايل دوره‌ي پهلوي» اثر مسعود كثيري و مرتضي دهقان‌نژاد است. اين پژوهش، مطالعه‌اي تحليلي‌انتقادي است كه با بهره‌گيري از منابع كتـابخانه‌اي به معرفي و ارزيابي مقاله مي‌پردازد. مقاله‌ داراي نگارش منسجم ويكپارچه بوده و حاكي از تلاش نويسندگان براي شناساندن مشكلات و موانع اجراي قرنطينه در ايران است. در ساختار مقاله گاهي ارجاع‌دهي‌هاي نامناسب، اشكالات نگارشي و ابهام در حدود و ثغور ديده مي‌شود؛ همچنين، اشاره‌نكردن به تأثيرات جنگ جهاني اول بر شدت بيماري‌هاي واگير و قرنطينه و مبهم‌بودن شيوع بيماري‌هاي واگير را مي‌توان از نقدهاي محتوايي و روشي برشمرد. مقاله‌ي نام‌برده، علي‌رغم اينكه توانسته با بررسي قرنطينه در دوره‌ي قاجاريه و پهلوي، مقوله‌اي تازه را به روي پژوهشگران تاريخ پزشكي بگشايد، دچار اشكالاتي ساختاري و محتوايي و روشي است؛ لذا انتظار مي‌رود با توجه به اهميت موضوع نقد در پژوهش‌هاي علمي و با توجه به تحليل انجام‌شده درباره‌ي آن مقاله، مطالب پيش رو موجب ارتقاء كيفيت مقالات و اصلاح توليدات علمي در اين حوزه شود.