تبيين عوامل مؤثر در اثربخشي آموزش دروس عمومي در برنامه‌هاي آموزشي علوم پزشكي جمهوري اسلامي ايران

دروس عمومي در توانمندسازي و رشد شخصيت حرفه‌اي و اجتماعي دانش آموختگان موثر بوده و ارزيابي  مستمر اثربخشي و وضعيت ارائه  و به روز رساني اين دروس ضرورت دارد. هدف اين مطالعه تبيين عوامل موثر در اثربخشي آموزش دروس عمومي در برنامه‌هاي آموزشي علوم پزشكي ايران مي باشد. مطالعه شامل دو بخش كيفي و كمي است.  پس از انجام مصاحبه نيمه ساختاريافته با صاحب‌نظران، مدرسين دروس عمومي و فراگيران رشته‌هاي علوم پزشكي و تحليل تماتيك اوليه به روش  براون وكلارك ، تعداد 528 كد از متون مصاحبه استخراج  كه در قالب 4 مضمون، 11 طبقه و 33 زيرطبقه قرار گرفت . مضامين اصلي مورد توجه شركت كنندگان شامل  بروز رساني برنامه هاي آموزشي، تمركز بر يادگيري موثرو هدفمند، مشاركت و نياز سنجي از ذينفعان و همگام سازي دروس عمومي با مهارتهاي كاربردي بود. در مطالعه دلفي،  بر مبناي نتايج مرحله كيفي، الگوي آموزش اثربخش دروس عمومي پيشنهاد وبا پرسشنامه از خبرگان موضوعي  نظر سنجي  شد كه اعتبار الگو طي دو راند دلفي تاييد گرديد. مولفه هايي چون حذف دروس غير ضروري يا با محتواي تكراري، طراحي محتوا بر اساس نيازسنجي، مشاركت متخصصين در بازنگري ، كاربرد روش هاي آموزشي مبتني بر مهارت آموزي ، افزايش دروس مهارت محور و كاربردي، انعطاف پذيري در ارزشيابي واستفاده  از فناوري هاي نوين آموزشي داراي بالاترين ميانگين و شاخص اجماع بودند. نتايج  مطالعه بيانگر ضرورت  ايجاد تحول در نظام آموزش سنتي، بازانديشي، بازنگري در عناوين ومحتوا ،  مهارت  محوري مبتني بر نياز هاي جديد، ارتقا مدلهاي ارزشيابي و  بكارگيري ابزار و فناوري هاي نوين آموزشي در دروس عمومي ميباشد.