پيشنهاد يك راهنماي اخلاقي براي ارائه خدمات سلامت به مهاجران و پناهندگان افغان در ايران

حق بر دسترسي به خدمات سلامت، به‌عنوان جزئي از حقوق بنيادين بشر، متأثر از شرايط و امكانات دولت‌ها و اوضاع بين‌المللي، همواره با چالش‌هايي روبه‌رو بوده است. علي‌رغم صراحت سياست‌هاي كلي و اسناد بالادستي در نظام سلامت ايران، در خصوص لزوم برخورداري مهاجران و پناهندگان از خدمات سلامت و عضويت ايران در كنوانسيون‌هاي مربوطه، ضمانت اجراي مفاد اين اسناد به دلايل مختلف، ازجمله نارسايي قوانين مربوط به مهاجران و پناهندگان و اجراي نادرست برخي قوانين موجود، منسجم و كامل نيست. گروه تحقيق، نسخه‌ي اول پيش‌نويس راهنماي اخلاقي ارائه‌ي خدمات سلامت به مهاجران را، با استفاده از داده‌هاي پژوهشي مبتني بر مرور اسناد مرتبط و مطالعه‌ي كيفي، تهيه و بر اساس نظرات شركت‌كنندگان در يك گروه هيأت متخصصان، نهايي كرده‌اند. در اين پيش‌نويس، پس از تبيين ارزش‌ها و اصول اخلاقي حاكم بر ارائه‌ي خدمت به مهاجران افغان، راهنماها و تكاليف پيشنهادي براي ذي‌نفعان اصلي درگير و مرتبط با موضوع، ازجمله سياست‌گذاران و برنامه‌ريزان كلان نظام سلامت، مؤسسات و مراكز ارائه‌ي خدمات سلامت، حرفه‌مندان و ارائه‌دهندگان خدمات سلامت، سازمان‌هاي حرفه‌اي، فعالان جامعه‌ي مدني، رسانه‌ها و سازمان‌هاي مردم‌نهاد و پژوهشگران و متوليان پژوهش و آموزش پزشكي ارائه شده است