بررسي تحول دگرگوني شيست‌هاي نئوپروتروزوييك بالايي - كامبرين پاييني شمال‌باختري سروجهان ( نوار سلطانيه، شمال‌باختري ايران) با استفاده از نمودارهاي تعادلي فازي

در شمال‏‌باختري سروجهان، از بالاآمدگي سلطانيه در شمال‏‌باختري ايران، شيست‏‌هاي نئوپروتروزوييك بالايي - كامبرين زيرين در آن رخداد دارند. بررسي‏‌هاي ريزساختارها نشان مي‏‌دهند شيست‏‌هاي يادشده در سه مرحلة دگرريختي (D1، D2 و D3) و دو مرحلة دگرگوني (M1 و M2) پديد آمده‏‌اند. دگرگوني M1، همزمان با D1 رخ داده است و همتافت كانيايي گارنت + استاروليت + بيوتيت + مسكويت + كلريت + كوارتز + پلاژيوكلاز را پديد آورده است. دگرگوني M2 به‏‌صورت پسرونده همزمان با فاز دگرريختي D2 روي داده است و تبلور كاني‏‌هاي كلريت، بيوتيت، مسكوويت و كوارتز را به‌دنبال داشته است. فاز D3 كه به‏‌صورت ريزچين روي فابريك قديمي‌تر (برگوارگي S2) گسترش يافته، با فاز دگرگوني همراه نبوده است. نمودارهاي تعادلي فازي به‌دست‌آمده و نتايج دما-فشارسنجي نشان مي‏‌دهند دگرگوني M1 در بازة دمايي 550 تا 650 درجة سانتيگراد و فشارهاي 5 تا 7 كيلوبار و دگرگوني M2 در دماهاي كمتر از 500 درجة سانتيگراد و فشارهاي كمتر از 5 كيلوبار رخ داده‏‌اند. الگوي ساعت‌گرد مسير فشار-دماي به‌دست‌آمده براي اين شيست‏‌ها نشان‌دهندة تحولات دگرگوني و زمين‏‌ساختي در محيطي برخوردي است. همچنين، نمودارهاي فازي آشكار كردند محتواي بالاي آهن سنگ مادر و محتواي كم كربن‏‌دي‏‌اكسيد در سيال دگرگوني نقش بسزايي در پايداري همتافت كاني‏‌هاي گارنت + استاروليت + بيوتيت در اين سنگ‏‌ها داشته‏‌اند.