شرايط فيزيكوشيميايي تبلور بر پاية تركيب جفت آمفيبول-پلاژيوكلاز در تودة گرانيتوييدي گودحوض (سياه‌كوه)، بافت، كرمان

تودة گرانيتوييدي گودحوض به سن ژوراسيك پيشين (نزديك به 180 ميليون سال پيش) از مهم‏‌ترين توده‌هاي ماگمايي در پهنة دگرگوني- ماگمايي نوع آندي سنندج- سيرجان است كه در جنوب‌‏‌خاوري اين نوار در استان كرمان جاي گرفته است. اين توده به شكل يك استوك كشيده با راستاي كلي جنوب‌خاوري- شمال‌باختري در دگرگونه‏‌هاي پالئوزوييك بالايي و سنگ‏‌هاي آذرين- رسوبي ترياس نفوذ كرده و با نهشته‌هاي آواري ژوراسيك و آهك‌هاي كرتاسة پيشين پوشيده شده است. سنگ‏‌هاي سازندة توده شامل ديوريت، كوارتز ديوريت، مونزونيت/كوارتز مونزونيت، گرانوديوريت، گرانيت و آلكالي‌فلدسپار گرانيت، با بافت كلي دانه‏‌ايِ متوسط تا درشت‏‌دانه هستند. در نمونه‏‌هاي آلكالي‌گرانيتي، بافت‏‌هاي گوناگونِ گرانوفيري، پرتيتي، گرافيك و ميرمكيتي نيز ديده مي‏‌شوند. كاني‏‌هاي اصلي سازندة اين سنگ‏‌ها در نمونه‏‌هاي حد واسط شامل كلينوپيروكسن، آمفيبول و پلاژيوكلاز و در نمونه‏‌هاي فلسيك شامل، آمفيبول، بيوتيت، پلاژيوكلاز، آلكالي‌فلدسپار و كوارتز هستند. از كاني‏‌هاي فرعي مي‏‌توان زيركن، آپاتيت، كاني‏‌هاي كدر و اسفن و از كاني‏‌هاي ثانويه مي‏‌توان ترموليت-اكتينوليت، كلريت، اپيدوت، كلسيت، سريسيت و كاني‏‌هاي رسي را نام برد. شيمي كاني‏‌هاي آمفيبول و فلدسپار به‌عنوان سازندگان اصلي و مهم نمونه‏‌هاي حد واسط- فلسيك براي بررسي شرايط فيزيكوشيميايي تبلور در اين توده به‌كار برده شده است. آمفيبول‏‌هاي اين سنگ‏‌ها از نوع كلسيك، با تركيب غالب هورنبلند، اكسيدان هستند و از سري ماگمايي كالك‌آلكالن پهنه‌هاي فرورانش به‌شمار مي‌روند. تركيب فلدسپارها نيز از اليگوكلاز (Ab97.50An1.50Or1) تا لابرادوريت (Ab39An60.50Or0.50) در نوسان است. برآوردهاي دمافشارسنجي بر پاية جفت آمفيبول- پلاژيوكلاز با روش‏‌هاي مختلف نشان‌دهندة ميانگين دماهاي 742 تا 769 درجة سانتيگراد در فشارهاي 2 تا 2.8 كيلوبار است كه با فشار در ژرفاي 5 تا 7 كيلومتري زمين و توقف تبادل عنصري و برقراري تعادل در كاني‏‌ها و جايگزيني نهايي اين توده در پوسته همخواني دارد. تبلور ماگما در آشيانة ماگمايي نيز در شرايط فوگاسيتة بالاي اكسيژن (logfO2≈-13) رخ داده است.