الگوسازي نقش رسوبات كرتاسه پسين- ميوسن منشور برافزايشي مكران در پيدايش بازالت‌هاي كمان آتشفشاني مكران، جنوب‌خاوري ايران

سنگ‌هاي رسوبي كرتاسه پسين- ميوسن محدوده فنوج-بِنت، در منشور بر افزايشي مكران، جنوب‌خاوري ايران، بيشتر از توالي‌هاي فلدسپاتيك گري‌وكي و رس‌سنگ ساخته شده‌اند. رس‌سنگ‌هاي مكران از غني‌شده‌ترين سنگ‌هاي رسوبي در پهنه‌هاي فرورانشي فعال زمين به‌شمار مي‌روند؛ اما در مقايسه با تركيب رسوبات در حال فرورانش زمين از Ba و Sr فقير هستند. بازالت‌هاي كمان آتشفشاني مكران نيز از بيشتر عنصرهاي LILE، Th و Pb غني‌شدگي چشمگيري نشان مي‌دهند؛ اما از Rb تا اندازه‌اي تهي شده‌اند. مقدار Sr، Ba و Rb در نمونه‌هاي ساحلي مكران در مقايسه با ديگر رس‌سنگ‌هاي بررسي‌شده، به نمونه‌هاي بازالتي نزديك‌تر است. ميزان مشاركت رسوبات در ماگمازايي كمان مكران با آزمودن دو انگاره ذوب رسوبات و خروج سيال از رس‌سنگ‌ها و رسوبات بخش ساحلي مكران الگو‌سازي شده ‌است. نتايج الگوسازي‌هاي ذوب رس‌سنگ و آميختگي آن با بازالت اوليه حاصل از ذوب درجه پايين گوشته اسپينل‌لرزوليتي، بر پايه نسبت‌هاي Th/Ce، Th/Yb و Sr/Nd، مشاركتِ كمتر از 10% مذاب رسوبات در ماگمازايي را نشان مي‌دهد. همچنين، نتايج به‌دست‌آمده از الگوسازي‌هاي آميختگي سيال خروجي از رس‌سنگ‌ها با بازالت اوليه، بر پايه نسبت‌هاي Ba/La، Sr/Nd، Rb/La و Rb/Nd مشاركت نزديك به 10 تا 50% سيال خروجي از رسوبات را نشان مي‌دهند. همچنين، افزايش نسبت‌هاي Sr/Nd و تا اندازه‌اي Ce/Pb گوياي مشاركت سيال حاصل از دگرگوني لبه فرورو در ماگمازايي است.