مدل پارادايمي ازدواج به‌موقع در سبك زندگي اسلامي

اين مطالعه با هدف كشف عوامل و شرايط ازدواج به‌موقع و ارائه الگوي داده‌بنياد آن صورت گرفته است. روش پژوهش كيفي و رويكرد مورد استفاده نظريه زمينه‌اي به عنوان يكي از روش‌هاي اصلي پژوهش كيفي است. اطلاعات از طريق مصاحبه‌هاي عميق و نيمه‌ساختاريافته با نخبگان، استادان و فعالان فرهنگي آشنا با شرايط و امور ازدواج جوانان جمع‌آوري و در سه سطح كدگذاري باز، محوري و گزينشي تحليل شدند. كدگذاري مفاهيم حاصل از مصاحبه‌ با شركت‌كنندگان باعث شكل‌گيري 225 مفهوم اوليه، 118 مفهوم محوري و 17 مضمون اصلي و ارائه الگوي پارادايمي ازدواج به‌موقع شد. الگوي به‌دست‌آمده از پژوهش شامل شرايط علّي (اصلاح قوانين، جايگاه و ضرورت ازدواج و ارزش‌هاي اسلامي)، شرايط زمينه‌اي (آگاهي و فرهنگ، مسئوليت‌پذيري، شرايط و زيرساخت‌ها، همراهي و هماهنگي)، راهبردها (اقدامات فرهنگي، اقدامات اقتصادي و حمايت و رفع موانع) و پيامدها (فردي، خانوادگي و اجتماعي) است كه با توجه به آنها مي‌توان با فراهم‌سازي شرايط ازدواج به‌موقع، زمينه و بستر‌هاي شكل‌گيري خانواده، تداوم و رشد نسلي سالم و متعالي را فراهم كرد.