بررسي سلول‌هاي اپيتليال مخاط دهان در بيماران داراي دستگاه ارتودنسي ثابت

سابقه و هدف: اپلاينس‌هاي ارتودنسي معمولاً با توجه به طول درمان طولاني، مدت زمان زيادي در تماس با مخاط دهان هستند و به دنبال تماس مداوم و اصطحكاك ايجاد شده، با مشكلاتي همراه هستند. اين مطالعه با هدف بررسي سلول‌هاي اپيتليال مخاط بيماران با اپلاينس ارتودنسي ثابت، انجام شد.مواد و روش‌ها: در اين مطالعه مقطعي، اسمير از سه منطقه مجزا 150 نفر از بيماران مراجعه كننده به كلينيك دندانپزشكي دانشگاه مازندران جمع آوري شد: منطقه A (لام A): مخاط دهان در معرض اصطكاك ناشي از براكت‎هاي ارتودنسي، منطقه B (لام B): مخاط دهان در معرض اصطكاك با لوله بر روي نوار ارتودنسي و منطقه C(لام C): مخاط دهان بدون اصطكاك، در واقع ناحيه پايين حفره دهان (ناحيه كنترل). جهت آناليز هيستومورفومتري هر لام با رنگ آميزي پاپانيكولائو با استفاده از ميكروسكوپ نوري مورد ارزيابي قرار گرفت و ناحيه هسته‌اي (NA)، سيتوپلاسمي (CA) و نسبت ناحيه هسته‌اي به سيتوپلاسمي (NA/CA) بر حسب ميكرومتر مربع ثبت گرديد.يافته‌ها: ميانگين NA برابر 22/11±65/66 و ميانگين CA برابر با 1846/53±717/37 و ميانگين NA/CA برابر 0/010±0/037 ميكرومتر مربع بود. اختلاف NA و CA بين لام‌ها معني‌دار بود (0/001 p) (لام A لام B لام C) و NA/CA در لام A به طور معني‌داري از بقيه بيشتر بود. در لام‌هاي مورد بررسي، فقط اسمير نرمال (كلاس 1) و اسمير نرمال به همراه سلول‌هاي التهابي (كلاس 2) مشاهده شد كه در هر دو، از نظر NA و CA لام شماره C (كنترل) بيشترين مقدار را داشت. از نظر NA/CA در اسمير نرمال، لام شماره A داراي بيشترين مقدار بود.نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج اين مطالعه، درمان ارتودنسي ثابت تأثير قابل ‌توجهي بر ناحيه هسته‌اي و سيتوپلاسمي نواحي آسيب‌ ديده نسبت به نواحي غير مبتلا دارد و همچنين درجاتي از التهاب در نواحي در معرض دستگاه ارتودنسي احتمالاً ديده مي‌شود.