سنجش كارايي نسبي بنادر ايران با استفاده از رويكرد AHP DEA

براي تصميم‌گيري‌ها و سياست‌گذاري‌هاي اقتصادي در بنادر كشور، ‌اطلاع از عملكرد هر بندر از اهميت خاصي برخوردار است.كارايي يك بندر در ارتباط مستقيم با عملكرد و بهره‏وري موثر آن دارد. رتبه بندي بنادر باعث كنترل موقعيت فعلي، بهبود وضعيت مالي بنادر، ارائه خدمات با ارزش به مشتري، بهبود فرايندهاي داخلي كسب و كار بنادر، برقراري روابط علت و معلولي و ريشه‌يابي مشكلات فرايندي بنادر، مديريت استراتژيك و تجديدنظر در استراتژي‌ها، نشان دادن مسير آينده، تأكيد بر بهبود و يادگيري در سازمان بنادر و دريانوردي خواهد شد.هدف از انجام اين پژوهش ارزيابي عملكرد بنادر ايران با استفاده از مدل‌هاي رياضي رتبه‌بندي و سنجش كارايي بنادر است، تا ميزان كارايي‌شان در يك بازه زماني معين موردبررسي قرار گيرد. بررسي كارايي بنادر يك ضرورت مي‌باشد. زيرا با توجه به محدود بودن منابع (اعم از نيروي انساني، تجهيزات و امكانات ) استفاده بهينه و درست از اين منابع امروزه يك امر ضروري تلقي مي‌شود. همچنين بنادر با دانستن ميزان كارايي‌شان درصدد اين برمي‌آيند كه نقاط قوت خود را افزايش و نقاط ضعف خود را كاهش دهند. جامعه موردمطالعه يازده بندر مهم كشور مي‌باشد .مدل‌‌هاي رياضي مورداستفاده در اين تحقيق، تحليل سلسله مراتبي (AHP) و تحليل پوششي داده‌ها (DEA) و مدل اندرسون پيترسون بيان‌شده است. نتايج نشان مي‌دهد كه از بين يازده بندر، 6 بندر (بندر باهنر، اميرآباد، رجايي، نوشهر، بوشهر و چابهار) كارآمد و 5 بندر (بندر امام خميني، آبادان، انزلي، لنگه و خرمشهر) ناكارآمد هستند همچنين بندر رجايي كارآمدترين بندر است. روش تحقيق ازلحاظ ماهيت كاربردي و ازنظر نحوه جمع‌آوري داده‌ها، توصيفي پيمايشي است.