بررسي تاثير سبك رهبري اخلاقي بر موفقيت شغلي و خودكارآمدي كاركنان با تاكيد بر نقش ميانجي كيفيت زندگي كاري (مورد مطالعه: يك واحد نظامي در قرارگاه عملياتي جنوب شرق)

رهبري اخلاقي به عنوان رويكردي نوين در چشم‌ انداز رهبري پا به عرصه ظهور گذاشته و با اولويت دادن به اخلاقيات در سازمان، زمينه ايجاد و ارتقاي خود كارآمدي و موفقيت شغلي كاركنان را فراهم نموده است. تحقيق حاضر با هدف بررسي تاثير سبك رهبري اخلاقي بر موفقيت شغلي و خودكارآمدي با تاكيد بر نقش ميانجي كيفيت زندگي كاري در بين كاركنان يك واحد نظامي انجام شده است. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و به لحاظ روش، توصيفي - پيمايشي است. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه هاي محقق ساخته سبك رهبري اخلاقي و كيفيت زندگي كاري و پرسشنامه هاي استاندارد خودكارآمدي شرر و موفقيت شغلي راسيول استفاده شده و تجزيه و تحليل داده‌ها از فن مدل‌يابي معادلات ساختاري و از طريق نرم‌افزارهاي Spss و Smart Pls صورت گرفته است. نتايج تحقيق بيان مي‌كنند كه سبك رهبري اخلاقي بر كيفيت زندگي كاري، خودكارامدي كاركنان و موفقيت شغلي آنها تاثير مثبت و معناداري دارد و همچنين سبك رهبري اخلاقي به صورت غير مستقيم با ميانجي‌گري عامل كيفيت زندگي كاري بر موفقيت شغلي و خودكارآمدي كاركنان تاثير‌گذار است.