ويتامين D و آنتي بادي ضد پراكسيداز تيروئيدي: مطالعه تيروئيد تهران

مقدمه: با توجه به داده‌هاي متناقض موجود در مورد ارتباط بين ويتامين D و بيماري‌هاي خود ايمني تيروئيد، هدف اين مطالعه بررسي ارتباط بين ويتامين D و آنتي‌بادي ضد پراكسيداز تيروئيدي (TPOAb) بود. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه 695 نفر؛ شامل 369 زن وارد و براساس سطوح سرمي 25 هيدروكسي ويتامين D [D (OH)25] به چهار گروه تقسيم شدند. وضعيت آنتي‌بادي ضد پراكسيداز تيروئيدي بين دسته‌هاي مختلف كمبود ويتامين D مقايسه شد و ضريب همبستگي آنتي‌بادي ضد پراكسيداز تيروئيدي و ويتامين D برآورد شد. براي بررسي ارتباط بين وضعيت ويتامين D و مثبت بودن TPOAb از تحليل رگرسيون لجستيك چندگانه استفاده شد. يافته‌ها: شيوع كمبود ويتامين دي،  82درصد بود. تفاوت آماري معني‌داري در شيوع آنتي‌بادي ضد پراكسيداز تيروئيدي مثبت در گروه‌هاي مختلف ويتامين D وجود نداشت؛ (0/18=p-value) و اين يافته‌ با در نظر گرفتن تيتر آنتي‌بادي ضد پراكسيداز تيروئيدي به عنوان يك متغير پيوسته نيز تغيير نكرد. تجزيه و تحليل رگرسيون لجستيك چندگانه ارتباط معناداري بين وضعيت ويتامين D و مثبت بودن آنتي‌بادي ضد پراكسيداز تيروئيدي نشان نداد. در مورد عملكرد تيروئيد، يك رابطه منفي ضعيف بين 25 هيدروكسي ويتامين D و هورمون محرك تيروئيد در مردان و يك رابطه مثبت ضعيف بين 25 هيدروكسي ويتامين D و هورمون تيروكسين آزاد در زنان نشان داده شد. نتيجه‌گيري: مطالعه ما در جمعيت با شيوع بالاي كمبود ويتامين D، هيچ ارتباط آماري معناداري را بين سطوح سرمي ويتامين D و سطوح آنتي‌بادي ضد پراكسيداز تيروئيدي يا آنتي‌بادي ضد پراكسيداز تيروئيدي مثبت نشان نداد.