بررسي تطبيقي حفظ محرمانگي در اسناد بين المللي و حقوق ايران با تاكيد بر قراردادهاي بالادستي نفت وگاز

در روابط اقتصادي و حقوق مالي، اسرار تجاري بخش مهمي از دارايي فعالان اقتصادي است. افشاي اطلاعات علمي موجب آسيب جدي به مالكان اين اطلاعات است. از آنجا كه حفظ محرمانگي اطلاعات مخازن و مسائل فني در قراردادهاي بالادستي نفت و گاز از شروط مندرج در قرارداد است، اين پرسش‌ها مطرح مي‌شود كه دامنه‌ محرمانه بودن قرارداد و حفظ محرمانگي و شرايط و تعهدات طرفين در خصوص محرمانگي در اين قراردادها به چه صورت و تا چه مدت و ميزاني است؟ آيا حفظ محرمانگي به عنوان يك اصل حقوقي شناخته شده است يا اينكه به عنوان يكي از شرايط پيش‌بيني‌شده در قراردادهاي تجاري مطرح مي‌شود. براي پاسخ به اين پرسش‌ها در پژوهش حاضر كه به روش توصيفي‌ـ تحليلي صورت گرفته است، با بررسي قوانين و مقررات داخلي، اسناد و مقررات ‌بين‌المللي، و قراردادهاي بالادستي نفت و گاز به نظر مي‌رسد قلمرو محرمانگي در مقررات ايران هم ناظر به مفاد قرارداد است و هم در چارچوب و شرايط قرارداد از جمله اطلاعات مربوط به مخازن و حفاري چاه‌ها پيش بيني مي‌شود.