تحليل محتواي عنصر آشنايي زدايي در عكس هاي معطوف به زندگي روزمره با تاكيد بر روش معنايي يانيس

اين تحقيق به كاوش عنصر آشنايي‌زدا كه به چگونگي تبديل موضوع روزمره به اثرهنري منجر مي‌گردد، مي پردازد. لذا پژوهش پيش‌رو مي‌كوشد با استفاده از روش تحليل‌محتواي‌كيفي(تحليل معنايي يانيس) به كشف چگونگي تبديل موضوعات روزمره به ابژه‌ي هنري نائل‌آيد. در اين‌گونه آثار، امرروزمره سند تلقي‌شده و آثار هنري نه تنها با بيان ايده و به چالش‌كشيدن امرروزمره بلكه به كمك عنصر آشنايي‌زدا و رسانه‌ي عكاسي سعي‌دارند تا به معنا و مفهومي جديد دست‌ پيدا كرده و ادراك هنري مخاطب را بر‌انگيزند. در واقع اين آثار با تأكيد بر امرروزمره و اهميت بخشي به آن، نقشي مهم و اساسي در ايجاد معنا و تبديل آن به اثري هنري ايجاد مي‌كنند. نتايج اين بررسي به صورت مفصل در جدول 1 و 2 ارائه شده‌‌است. جدول شماره يك بااستفاده از روش تحليل‌محتواي‌معنايي به بررسي پنج عامل مهمي كه همزمان به معناي مورد نظر هنرمند، جامعه مورد هدف و ويژگي روش او در بهره‌بردن از روش آشنايي‌زدايي مي‌پردازد، اشاره دارد. جدول شماره‌ي دو از نه عامل آشنايي‌زدا در مجموعه‌ها نام مي‌برد كه هر كدام در برخي از اين خصوصيات با هم وجه اشتراك دارند. شايان ذكر است اين پژوهش، در استفاده از روش كيفي تحليل محتوا در مطالعه‌ي آثار هنري عكاسي و به ويژه امرروزمره داراي نوآوري است.آنچه از يافته‌هاي اين پژوهش حاصل مي‌گردد اين است كه ابژه‌ها، وقايع و رخدادهاي معمول زندگي‌روزمره به گونه‌اي از عوامل مهم و تأثيرگذار در ايجاد اثر هنري به شمار ‌مي‌روند.